vigilant-mediation-en-coaching

Verbinding met jezelf en anderen

Wed, 06 Apr 2022 09:50:52 GMT

Verbinder

Als klein meisje was ik al een verbindende schakel in het gezin waarin ik opgroeide. Bij tijd en wijle waren mijn ouders strijdende partijen en daar stond ik als kind tussenin. Zou daar de basis liggen van mijn toekomstige rol als verbinder? Ook na de scheiding van mijn ouders bleef ik de persoon die hun afzonderlijkheid verbond; ik was immers hun dochter en de moeder van hun kleinkinderen.

Verbinding is volgens schrijfster Brené Brown de energie die bestaat tussen mensen, wanneer zij zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Het gaat hierbij om kunnen geven en ontvangen zonder oordeel én om steun en kracht te ontlenen aan de relatie.

Verbinder als mediator
Als mediator hoor ik tijdens intakegesprekken vaak dat de verbinding bij mensen is verbroken, omdat zij zich door de ander niet (meer) gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Ook verliezen mensen verbondenheid met de ander als deze steeds klaarstaat met (voor)oordelen en dat oordeel niet onder stoelen of banken steekt. Het is o.a. mijn rol als mediator om tijdens gezamenlijke sessies ervoor te zorgen dat betrokkenen elkaar weer kunnen en willen zien, horen en waarderen om wie ze zijn en wat ze doen. Daarbij ondersteun ik beide partijen, zodat ieder weer de kracht heeft om zich met de ander te verbinden.

Verbinder als coach
In de functie als coach is het vooral mijn taak om ervoor te zorgen dat een coachee weer in verbinding met zichzelf en zijn of haar omgeving komt. Door omstandigheden en/of gebeurtenissen raken mensen soms de verbinding met zichzelf kwijt. Dit kan bijvoorbeeld, doordat mensen alleen maar geven en weinig tot niets van hun omgeving ontvangen. Of het hierbij gaat om vertrouwen, arbeid, liefde of aandacht dat maakt niet uit. Als wederkerigheid ontbreekt dan komt er vroeg of laat een moment, waarop iemand de verbinding met de ander wil verbreken. Als die optie echter moeilijk of onmogelijk is dan verliest iemand enorm veel energie. Als coach signaleer ik tijdens sessies of hier al dan niet sprake van is en kan ik mensen ondersteunen hier (anders) mee om te gaan.

Verbinder als bestuurder
Ook als bestuurder speelt verbinden bij mij een grote rol. Bij Caritas Wijchen zocht ik niet alleen verbinding voor hulpvragers, maar ik bracht ook mensen en instanties rondom armoedebestrijding met elkaar in verbinding. Als bestuurder van MKB Wijchen ben ik actief betrokken bij de verbinding van lokale ondernemers met elkaar. En als bestuurder bij de initiatiefgroep ZZP-Wijchen zoek ik verbinding met de gemeente, provincie en breng ik vooral zzp’ers met elkaar in verbinding. Zo koppel ik ervaren zzp’ers aan starters, zodat zij als buddy op vrijwillige basis een collega-ondernemer kunnen adviseren en ondersteunen. Ook bied ik zzp’ers de mogelijkheid om tijdens het netwerken verbinding met anderen te ontdekken, wat weer kan leiden tot een tijdelijk samenwerkingsverband.

Mis jij de verbinding met jezelf of je omgeving? Neem gerust contact met me op, zodat we samen kunnen kijken of ik je kan helpen.

Praten of procederen?

Wed, 09 Feb 2022 14:13:08 GMT

Mediation is succesvoller, minder tijdrovend en minder prijzig dan de juridische weg

In een mediationgesprek staat de dialoog tussen twee mensen die het met elkaar oneens zijn centraal. Als mediator begeleid ik het proces en ondersteun ik personen die er samen niet meer uit komen. Het conflict/de kwestie/hun ruzie belemmert hen in een goede communicatie. Familieleden, collega’s, vrienden en zakenpartners veranderen in partijen die lijnrecht tegenover elkaar staan, in plaats van naast elkaar. Een goede verstandhouding is dan ver te zoeken. Dit komt doordat niet langer het gezonde verstand hun houding bepaalt, maar het gevoel dat door allerlei negatieve gedachten wordt opgeroepen. Dit zorgt voor een negatieve attitude naar de ander met alle gevolgen van dien. Zodra mensen weer met elkaar praten, en vooral ook luisteren naar wat de ander zegt, ontstaat er ruimte voor begrip. En als mensen elkaar weer kunnen en willen begrijpen, dan ligt de weg open voor het verkennen van mogelijkheden om samen voor beiden de beste optie te kiezen. Echter als mediation pas wordt ingezet als er al voor een juridische weg is gekozen, dan wordt praten weer een stuk gecompliceerder. Zo blijkt uit onderstaande casus uit mijn praktijk.

In deze casus ging het om een arbeidsconflict tussen een werknemer met zijn leidinggevende én directeur. De opdracht komt, zoals vaak, binnen via de afdeling HR op een moment dat er al juristen bij de kwestie zijn betrokken. Dat maakt het er niet eenvoudiger op. Ik neem de opdracht aan en plan de afzonderlijke intakegesprekken. Bij arbeidsmediation is dat gebruikelijk, want dan praten mensen meer vrijuit en krijg ik een totaalbeeld van wat er speelt. Het wantrouwen is bij de werknemer in dit stadium echter al zo groot, dat hij alleen met zijn jurist naar de intake wil komen. Ik ga akkoord, nadat ik verteld heb dat de jurist op dat moment een andere rol heeft, namelijk die van partijbegeleider i.p.v. juridisch adviseur en dat ook hij de mediationovereenkomst moet ondertekenen voor geheimhouding. De werknemer en zijn jurist vinden dat goed en we plannen het intakegesprek.

Als er bij de aanvang van een mediation al gerechtelijke, of aanverwante procedures over de kwestie of onderdelen gaande zijn dan kan de mediation starten, mits deze door partijen worden opgeschort voor de duur van de mediation (MfN-reglement, art. 9.1). Helaas gaan de werknemer en zijn jurist hier niet mee akkoord. De werknemer is geschorst en heeft daartegen bezwaar aangetekend bij de Commissie van Beroep. Ze willen de reactie van de werkgever daarop, via hún jurist, afwachten. Daarnaast wensen ze ook een uitspraak van de Commissie van Beroep. Ze verkiezen procederen dus boven praten.

De kans is groot dat de Commissie van Beroep mediation voorstelt en wat zeggen partijen dan? Dat een van de partijen de mediation ‘on hold’ heeft gezet? Die informatie mogen ze echter niet met anderen delen, want alles wat tijdens het proces van mediation wordt gedeeld is vertrouwelijk. Oók in de beginfase van het traject en óók de communicatie over de voortgang/stagnatie van het traject. Mijn terugkoppeling aan HR is dan ook in neutrale woorden; dat op dit moment de randvoorwaarden voor mediation ontbreken. Waardoor en door wie dat laat ik in het midden. Ik blijf altijd onpartijdig en neutraal. Ik betreur de stagnatie wel, want als ik in een veel eerder stadium was ingeschakeld dan was de kans groot dat het conflict klein bleef. Praten is vaak beter dan procederen. Bij mediation praten mensen namelijk met elkaar en niet over elkaar met anderen. Mediation is dus niet alleen succesvoller, maar ook minder tijdrovend en minder prijzig dan het juridische pad.

Ruzie op het werk

Sun, 20 Jun 2021 17:16:38 GMT

Partijautonomie bij arbeidsmediation

Ruzie op het werk

Ze had het zich allemaal zo anders voorgesteld, de vrouw die tijdens het intakegesprek tegenover me zit. Haar bedrijfsarts adviseerde de HR-manager van B. om een mediator in te schakelen, omdat er ook sprake was van een arbeidsconflict. De re-integratie van B verliep niet helemaal volgens plan en volgens B. kwam dat door haar nieuwe leidinggevende. Hij begreep haar niet en hun eerste kennismaking op de werkvloer was niet prettig verlopen. Gesprekken daarna ontaardden in geruzie en na de laatste aanvaring was ze boos en verdrietig naar huis gegaan. Dat was een tijdje geleden. Wat nu? Ze zag het niet meer zitten.

Langdurig ziekteverzuim
Hij zit een paar uur later rustig tegenover mij aan tafel. Zijn armen kruislings over elkaar en zijn blik dwaalt regelmatig af naar zijn mobiel die voor hem op tafel ligt. Op mijn verzoek staat de mobiel van G. op stil, maar hij legt hem niet weg want hij kan nog gebeld worden en dat is een belangrijk gesprek dus hij zal moeten opnemen. Ik zeg dat als het heel dringend is, ik daar begrip voor heb en vraag hem om het wel kort te houden. Dit intakegesprek is immers ook belangrijk, toch? G. beaamt dat en vertelt dat hij als interim manager sinds kort op de afdeling van B. werkt. Hij begrijpt niet hoe het mogelijk is dat B. al zo lang in de ziektewet zit en hij krijgt klachten van collega’s over haar. Dit kan zo toch niet langer?

Conflict of probleem?

Beiden staan open voor mediation, maar hun twijfels hangen in de lucht. Het eerste gezamenlijke gesprek begint moeizaam, want ze zijn het oneens over de globale omschrijving van de kwestie in de mediationovereenkomst. Volgens G. is er geen arbeidsgeschil, maar een functioneringsprobleem. Volgens B. is er wel degelijk sprake van een conflict, veroorzaakt door hun verstoorde werkrelatie. Ik kom tot een omschrijving waar beiden zich in kunnen vinden en geef hen ruime gelegenheid om hun verhaal te doen. De emoties zitten hoog en aan het eind van de sessie zien ze een tweede gesprek niet echt zitten. ‘Hoe gaan jullie dan verder met elkaar’?, vraag ik. En ze beseffen dat ze inderdaad nog niet samen verder kunnen. Ik vertel hen welke opties er zijn en vraag of ze hierover de volgende keer met elkaar in gesprek willen gaan. Dat zien ze wel zitten en we maken een nieuwe afspraak. In het tussentijdse verslag dat ik daarna opstuur, noteer ik hun belangen en het gemeenschappelijke belang: duidelijkheid en doorpakken.

Partijautonomie

Tijdens de tweede sessie bespreken we het verslag en noteer ik de drie opties op een whiteboard. Elke optie wordt besproken, met voor- en nadelen en wat reële mogelijkheden zijn in de praktijk. Als ik aan B. vraag wat ze wenst, is ze heel duidelijk: ze wil rust. Rust om te herstellen van haar burn-out, rust om na te denken over haar opties en rust om stil te staan bij hoe ze haar toekomst ziet bij de organisatie waar ze al 22 jaar werkt. Als G. oprecht zegt dat hij haar die rust gunt en hoe hij dat voor zich ziet, is de lucht geklaard. Ze praten samen over mogelijkheden en voeren voor het eerst sinds hun kennismaking op respectvolle wijze een gesprek met elkaar. Ze besluiten om samen met HR een afspraak te gaan maken om de twee overgebleven opties daar te bespreken. Ik vraag hen of ze mij daarbij n og nodig hebben en ze knikken allebei nee. Ik adviseer hen nog om zich door een deskundige te laten adviseren over de consequenties van beide opties en beëindig de mediation. Na afloop verstuur ik het opbrengstdocument en ik wens hen veel succes met het vervolg. Als beide partijen weer samen verder kunnen dan is het goed om je als mediator terug te trekken. Partijautonomie is immers één van de belangrijke pijlers waarop mediation rust.

Heel Holland coacht

Sat, 19 Jun 2021 12:27:43 GMT

Vol verbijstering kijk ik naar een uitzending van Rambam (BNNVARA) waarin een coach een jonge vrouw, die overduidelijk depressief is, bij haar thuis in een korte sessie coacht. Zelfs als de vrouw aangeeft soms suïcidale gedachtes te hebben, verwijst de coach haar niet door naar een professionele hulpverlener. De depressieve vrouw is een van de presentatrices van het programma en faket haar gemoedstoestand in het bijzijn van een verborgen camera. Ik weet dat de coach in de val is gelokt door Rambam , maar de coach is echt. Zijn rol is niet gespeeld en zijn aanpak is zo onprofessioneel dat je blij bent dat de makers van het programma dit onderwerp op creatieve wijze hebben onderzocht, belicht en met ons delen.

Doorverwijzen
Juist om meer inzicht te krijgen in psychische problemen, zodat ik cliënten tijdig kan doorsturen naar een andere professional, schreef ik me in voor de cursus 'Mental Health First Aid' (MHFA) van Indigo. Want als ik een nieuwe heup moet dan ga ik toch ook naar een orthopeed en niet naar een plastisch chirurg? Ieder zijn vak en specialisme, vind ik. En als coach moet je de grenzen kennen en erkennen van je eigen professie. Ook als mediator vind ik de cursus een toegevoegde waarde voor mijn praktijkvoering bij Vigilant . Er zijn namelijk een aantal criteria waaraan conflictpartners moeten voldoen om mediation een kans van slagen te geven. Eén daarvan is gelijkwaardigheid. En als één van de partijen niet competent is, vanwege bijvoorbeeld psychische problemen, dan moet je daar als mediator bij stil staan en aandacht aan besteden.

MHFA
De cursus MHFA is een soort EHBO-cursus voor mensen met psychische problemen. Er is aandacht voor de-stigmatisering, normalisering en het vergroten van de handelingsbekwaamheid in de omgang met mensen met psychische klachten onder de algemene bevolking. Eén op de vier mensen krijgt in zijn leven zelf te maken met psychische problemen. En één op de twee mensen kent zo iemand in zijn/haar naaste omgeving. Als ‘first responder’ vergroot je je kennis over psychische aandoeningen, zoals depressie, angststoornissen, psychose en problemen met middelengebruik. Verder leer je a.d.h.v. een actieplan (BLIZZ) om situaties beter in te schatten en ontwikkel je vaardigheden om te kunnen handelen, zowel bij mensen met beginnende psychische problemen als bij mensen die in een crisis verkeren.

Doelgroep
Mij werd de cursus via MeerVoormekaar aangeboden, omdat ik als vrijwilliger werkzaam ben bij buurtbemiddeling, maar de cursus is voor iedereen bedoeld. En in het bijzonder voor mensen die in hun werk te maken krijgen met mensen met psychische problemen, zonder een uitgebreide zorgopleiding op dit gebied. Het gaat onder andere om hulpverleners (politie, ambulance, brandweer, thuiszorg), leraren, ambtenaren, woningbouwconsulenten, sportbegeleiders en vrijwilligers in de wijk. De cursus bestaat uit vier dagdelen en een digitale kennistoets. Gisteren was mijn laatste bijeenkomst. Met veertien andere cursisten heb ik vier middagen ervaringen en kennis gedeeld onder begeleiding van twee ervaren en gedreven cursusleiders. Irm en Tilly, bedankt voor jullie geduld met deze enthousiaste en dynamische groep én voor het delen van jullie expertise. Hierdoor is mijn deskundigheid als gecertificeerd coach weer verder toegenomen.

Een coach coachen

Sat, 19 Jun 2021 12:21:33 GMT

Hoe ik mensen moet coachen en mediaten is mij bekend. Maar hoe word ik een succesvol ondernemer en hoe maak ik van mijn bedrijf een bloeiende onderneming? Daarvoor nam ik dus zelf een coach in de arm, nadat ik in april 2019 Vigilant als bedrijf had ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Mensen coachen is een prachtig beroep, maar als je als businesscoach een coach gaat coachen dan moet je volgens mij meer in je mars hebben.

De startende ondernemer
Een van mijn eerste ‘investeringen’ was de aanschaf van de Startersgids voor zzp’ers van Rinske Jansen. Hierin staan een stappenplan, aandachtspunten voor je administratie en hoe je een ondernemingsplan schrijft. Dat laatste vind je overigens ook uitgebreid terug op de site van de Rabobank. Als je een financiering voor je bedrijf nodig hebt dan is zo’n businessplan verplicht, maar ik vond het raadzaam om puur voor mezelf belangrijke zaken te overwegen en op een rijtje te zetten. Het ondernemingsplan van Vigilant was een van de eerste onderwerpen die ik met mijn persoonlijke businesscoach besprak. Andere zaken waren: marktconforme uurtarieven, aanpak acquisitie, een goede pitch maken, hoe onderscheid ik mezelf in de branche en feedback op mijn website.

De startversneller
Uit de vele coaches van De Startversneller koos ik Fokko Bonsma. Vooral de energie
en humor in zijn beschrijving, spraken mij bijzonder aan. Via De Startversneller is er namelijk budget voor een businesscoach en een opleiding; 80% van deze kosten krijg je vergoed. Voorwaarde is wel dat je bedrijf niet langer dan vijf jaar staat ingeschreven bij de KvK én dat je fulltime bezig bent met je bedrijf of van plan bent om dat te gaan doen. De Startversneller is helaas alleen voor startende ondernemers in de provincies Gelderland en Overijssel. Na een telefonische intake, kreeg ik toestemming om mijn aanvraag in te dienen. Vervolgens deed ik de Entrepreneurscan, waarmee ik inzicht kreeg in mijn ondernemersvaardigheden. En daarna ging ik op zoek naar een geschikte businesscoach. In juni 2019 ontmoette ik Fokko voor het eerst bij mij op kantoor en vandaag was alweer de achtste en (vooralsnog) allerlaatste sessie met hem.

De businesscoach
Een businesscoach kan je als persoonlijke begeleider vooruit helpen bij het laten groeien van je bedrijf. Deze coaching kan op één persoon gericht zijn, maar ook op een heel team of organisatie. Ook bij business coaching is het doel bewustwording creëren. Op mijn vraag aan Fokko hoe het voor hem als businesscoach was om mij als mediator en loopbaancoach te coachen, antwoordde hij: 'Om als businesscoach jou te kunnen coachen bemerk ik dat er meer bij komt kijken dan de "normale" benadering en werkwijze. Als professional coach/mediator heb jij een gedegen opleiding gevolgd waarbij zelfreflectie, zelfkennis en een gezonde drang naar intern onderzoek onderdeel zijn geweest van het leertraject. Als coach ben ik met je meegelopen en heb in levenden lijve dit proces met je mogen observeren. Tijdens dit meekijken vielen mij bepaalde blinde vlekken op. Deze vlekken zijn blind, omdat je nog geen zicht hebt op dit stuk. Door ze te benoemen en samen te verkennen, komt inzicht in wat maakt dat je hier nog geen beeld van hebt. Deze nieuwverworven inzichten leiden tot een samenspel van onderzoek, dat alleen kan ontstaan vanuit een oprecht vertrouwen dat we allemaal uniek zijn en nog niet af. Het was mij steeds een waar genoegen met je op te lopen naar weer een stukje heelheid'. Dat genoegen was geheel wederzijds Fokko, bedankt voor jouw betrokkenheid en ondersteuning. Dankzij jou heb ik nóg meer vertrouwen in het succes van Vigilant.

Rouwen om baanverlies

Wed, 08 Jul 2020 13:08:58 GMT

In februari 1987 startte ik met de Verpleegkundige-A opleiding in het Radboud-ziekenhuis te Nijmegen. In deze setting hoorde ik voor het eerst over de rouwcurve met vijf stadia van Elisabeth Kübler-Ross. Na zeven maanden theorie ging ik als stagiair aan het werk op diverse afdelingen in het ziekenhuis. De eerste patiënt die tijdens jouw dienst overlijdt, vergeet je nooit. Zoals ook de impact van zo’n verlies voor familie en vrienden. In die eerste uren na zo’n heftig afscheid word je als zorgprofessional vooral met de eerste fase van rouwverwerking geconfronteerd; mensen geloven niet dat iemand voor altijd weg is. Daarnaast zag ik in het ziekenhuis mensen ook rouwen om het verlies van hun gezondheid of heelheid door ziekte of na een operatie. Als verpleegkundige verzorg en verpleeg je niet alleen patiënten, maar je vangt ook hun naasten op. We zijn immers allemaal onderdeel van een sociaal systeem; gezin, familie, vrienden, collega’s, buren. Een goed hulpverlener weet dat en handelt daarnaar en kennis van de diverse stadia van rouwverwerking bij verlies helpt daarbij.

Bron: vijf stadia van rouwverwerking’ door Elisabeth Kübler-Ross.

Rouw bij verlies en verandering
Elisabeth Kübler-Ross onderscheidde in het rouwproces vijf fasen. Ze beschouwde rouw echter niet als een lineair proces dat mensen stap voor stap doorlopen. Bij iedereen verloopt het rouwproces anders. Sommige mensen slaan fasen over. Anderen blijven lang in één fase hangen of hernemen een eerdere fase. Mensen in rouw hebben behoefte aan een veilige plek om hun gevoelens te kunnen uiten. Het is daarbij belangrijk dat ze niet alleen worden gelaten. Ook respect voor het unieke proces van iedere persoon is nodig. Iemand kan niet op bevel een bepaalde fase doorleven of afsluiten. Bewustzijn van het proces helpt wel om te (h)erkennen wat er gebeurt en om geduld te hebben. Hoewel de focus van Elisabeth Kübler-Ross op stervensbegeleiding lag, zijn de vijf fasen herkenbaar in elke emotionele reactie op verlies en verandering.

Rouw bij mediation
Totaal onverwacht kom ik diezelfde rouwcurve decennia later weer tegen tijdens de opleiding mediation. Rouw is immers een reactie op verlies, dus dat kan ook het verlies zijn van: een baan, een samenwerking, inkomen, status, een huwelijk. Ook als mediator is het belangrijk om rouw te herkennen en te erkennen, zodat partijen bijv. niet te snel in de onderhandelingsfase belanden. Iemand in een rouwfase heeft tijd nodig en zal meestal zelf aangeven wanneer iets wel/niet kan. Deze persoon onderhandelt namelijk op zo’n moment vooral met zichzelf. Als mediator moet je uiteraard het verschil zien tussen rouw als echt verdriet of als strategie. Vijf stadia van rouw zijn: ontkenning, woede, marchanderen, depressie en aanvaarding.

1. Ontkenning

In het stadium van ontkenning kan een eerste reactie zijn dat je verlamd bent van schrik, of wegzinkt in een soort verdoving. Dit eerste stadium van verdriet helpt om het verlies te overleven. Je verkeert in een toestand van shock en ontkenning. Dit helpt om het verlies aan te kunnen. Ontkenning helpt om zelf te bepalen in welk tempo je verdriet toelaat. Ontkenning is een natuurlijke manier om niet méér binnen te laten dan je aankunt. Het is anders veel te emotioneel en te overweldigend. Ontkennen neemt vaak de vorm aan van vraagtekens zetten bij de realiteit. Is het waar? Is het echt gebeurd? Het is een manier om de pijn te ontkennen, terwijl je probeert de realiteit van het verlies te accepteren. Als de ontkenning vervaagt, komt er langzamerhand steeds meer plaats voor de werkelijkheid. Je gaat je vragen stellen over het hoe en waarom. Hoe heeft dit kunnen gebeuren, zul je je misschien afvragen terwijl je alle omstandigheden op een rijtje zet. Je begint de zoektocht naar inzicht. Je onderzoekt de omstandigheden, waaronder het verlies heeft plaatsgevonden. Moest het wel gebeuren? Moest het op die manier gebeuren? Had het nog op een of andere manier voorkomen kunnen worden? De onontkoombaarheid van het verlies dringt geleidelijk door. Met elke vraag die wordt gesteld begin je zonder het te beseffen aan het helingsproces. Je wordt sterker, en de ontkenning verdwijnt langzaam naar de achtergrond. Maar naarmate je dat proces meer ruimte geeft, komen er ook steeds meer gevoelens naar boven die je al die tijd ontkend hebt.

2. Woede

Het is belangrijk om te beseffen dat de woede naar boven komt als je je eenmaal veilig genoeg voelt om tot je te laten doordringen dat je vermoedelijk wel zult overleven wat nog komen gaat. Aanvankelijk verbaast het je dat je het verlies überhaupt hebt overleefd. Dan slaan andere gevoelens toe, en woede staat gewoonlijk vooraan in de rij, hoewel ook andere gevoelens, zoals verdriet, paniek, pijn en eenzaamheid, heviger dan ooit de kop opsteken. Je kunt ook woedend zijn op jezelf, omdat je dit niet hebt kunnen voorkomen. Maar bovenal kun je boos zijn op de onverwachte, onverdiende en ongewilde situatie waarin je je opeens bevindt. Woede is een noodzakelijk stadium van het helingsproces. Wees bereid je woede te voelen, al lijkt er geen eind aan te komen. Hoe meer je je woede werkelijk voelt, des te eerder zal hij ook vervliegen en des te diepgaander het helingsproces zich zal voltrekken. Er schuilen vele andere emoties onder de woede, en daar zul je allemaal op z’n tijd aan toekomen, maar woede is de emotie die we het meest gewend zijn te beheersen. We gebruiken woede vaak om de onderliggende gevoelens te vermijden, tot we er klaar voor zijn ook die onder ogen te zien. Woede is een nuttige emotie, totdat je de eerste golven ervan voorbij bent. Pas dan ben je klaar om dieper te gaan.

3. Marchanderen

Vóór een verlies lijkt het alsof je alles zou willen doen, als het verlies jou maar gespaard mag blijven. Ik zal nooit meer ….., als ik het verlies kan voorkomen. Ná een verlies kan marchanderen de vorm aannemen van een tijdelijke wapenstilstand. Als ik de rest van mijn leven er nu eens aan wijd om ….., kan ik dan wakker worden en ontdekken dat dit allemaal een nare droom is geweest?
Je verdwaalt in een labyrint van beweringen die allemaal beginnen met als, of stel dat. Je wilt dat het leven weer wordt zoals het was. Je wil terug in de tijd. Marchanderen gaat vaak gepaard met schuldgevoelens. Met terugwerkende kracht betrap je jezelf op allerlei fouten en je denkt dat je het heel anders had kunnen of moeten doen. Je kunt zelfs marchanderen met de pijn. Je zou alles willen doen om maar niet de pijn van het verlies te hoeven voelen. Marchanderen kan tijdelijk verlichting geven van de pijn die centraal staat in het verdriet. Soms kan marchanderen je ook van het ene stadium naar het andere helpen. Het kan een tussenstation zijn om de tijd te nemen die misschien nodig is om je aan de nieuwe omstandigheden aan te passen. Marchanderen kan de leemtes vullen die sterke emoties over het algemeen domineren en die het leed vaak op afstand houden. Het stelt je in de gelegenheid te geloven dat je weer orde kunt brengen in de chaos die bezit van je heeft genomen. In het marchandeerstadium verandert je geest gebeurtenissen uit het verleden aan de hand van veronderstellingen die beginnen met stel dat en als. Uiteindelijk komt je geest onontkoombaar tot die ene conclusie: de tragische werkelijkheid van het verlies.

4. Depressie

Na het marchanderen verplaatst je aandacht zich regelrecht naar het heden. Het is belangrijk te weten dat zo’n depressie geen teken is van een psychische aandoening. Het is de gepaste reactie op een groot verlies. Je trekt je terug uit het leven, achtergelaten in een mist van intens verdriet, en je vraagt je wellicht af of het nog zin heeft door te gaan. De ochtend breekt aan, maar dat kan jou niks schelen. Een stem in je hoofd zegt dat het tijd is om op te staan, maar daar heb je helemaal geen zin in. Je hebt er misschien zelfs helemaal geen reden voor. Het leven lijkt zinloos. Opstaan uit bed is net zoiets als een berg beklimmen: je voelt je zwaar en rechtop staan vergt iets van je waartoe je misschien niet in staat bent. Als je al een manier vindt om door je dagelijkse bezigheden heen te komen, lijken ze allemaal even leeg en zinloos. Het kan je allemaal niet genoeg schelen om je nog ergens druk over te maken. Depressiviteit na een verlies wordt te vaak als onnatuurlijk gezien: een toestand waar een oplossing voor moet worden gevonden, iets waar je uit moet worden getrokken. De eerste vraag die je jezelf moet stellen is of de situatie waarin je je bevindt echt deprimerend is. De zware, donkere gevoelens van depressiviteit waar verdriet mee gepaard gaat, hoe normaal ook, worden in onze maatschappij vaak gezien als iets wat moet worden behandeld. Uiteraard kan een klinische depressie die niet wordt behandeld tot een verslechtering van je psychische gezondheid leiden, maar in een tijd van rouw is een depressie een natuurlijke reactie: je zenuwstelsel wordt afgesloten om je te beschermen en je de tijd te gunnen je aan te passen aan iets, waarvan je het gevoel hebt dat je het niet aankunt. Als verdriet een proces van heling is, dan is depressiviteit een van de vele noodzakelijke stappen langs die weg. Hoe zwaar het ook is, depressiviteit kan op een paradoxale manier worden aangepakt. Als je het jezelf toestaat depressief te zijn, zal je depressiviteit weggaan, zodra het zijn werk in het rouwproces heeft gedaan. Depressiviteit maakt ruimte voor groei.

5. Aanvaarding

Aanvaarding wordt vaak verward met het idee dat je het uiteindelijk wel best vindt wat er gebeurd is. Dat is niet het geval. Met het stadium van aanvaarding wordt bedoeld: aanvaarden dat die nieuwe realiteit ook de permanente realiteit is. Je zult die realiteit nooit prettig vinden of zo gaan plooien dat je die wel prettig vindt, maar uiteindelijk zul je de realiteit wél accepteren. Aanvaarden wil zeggen dat je onderkent wat je verloren hebt en dat je leert leven met dat verlies. Het is belangrijk dat je omgeving begrijpt dat je geleidelijk aan, in je eigen tempo, vrede zult kunnen vinden met wat er gebeurd is. Je begint een nieuwe relatie, vindt een nieuwe baan of andere zakenpartner. Aanvaarding vinden kan ook gewoon een kwestie zijn van meer goede dagen hebben dan slechte. Als je weer van het leven kunt genieten, ontstaat vaak een gevoel van verraad. Je kunt nooit vervangen wat je is ontvallen, maar je kunt wel nieuwe banden aanknopen, nieuwe betekenisvolle relaties beginnen, nieuwe onderlinge afhankelijkheden aangaan. In plaats van je gevoelens te ontkennen, luister je naar je eigen behoeften; je beweegt, je verandert, je groeit, je ontwikkelt je. Je investeert weer in contacten met anderen en in je relatie met jezelf. Maar dat kun je pas doen als je het verdriet de tijd hebt gegund (Merlijn Training & Advies).

Rouw bij loopbaancoaching
Iedereen maakt tijdens zijn leven diverse veranderingen mee. Als loopbaancoach heb ik te maken met mensen die moeten omgaan met verlies en verandering in hun werksituatie; ontslag, reorganisatie, fusie, nieuwe leidinggevende. Of men deze veranderingen zelf wilt of dat ze door anderen zijn afgedwongen, maakt veel uit voor de verwerking ervan. Het proces van verwerking is meestal verschillend, maar er zijn wel degelijk patronen herkenbaar. Ook hier zie je eerst een daling van de stemming en vervolgens een stijging. De verschillende fasen hierbij zijn: verlies van overzicht, beperken van gevolgen (ontkenning), het diepe gat (woede en depressie), loslaten van het verleden, testen van de grenzen, zoeken naar betekenis (aanvaarding) en integratie. Het proces van verwerking loopt niet altijd in deze volgorde. Er zal vaak sprake zijn van terugval en van sprongen. Maar herkenning en erkenning helpt zowel betrokkenen als mensen in de directe omgeving. Verschillende factoren zijn van invloed op de intensiteit en tijdsduur van verwerking: eerdere ervaringen, levensfase waarin je zit, wel/geen invloed, verwachtingen, EQ, omgeving, zelfkennis, hoeveelheid veranderingen op hetzelfde moment en de mate waarin je tijd hebt/krijgt. Feit is dat je pas verder kunt als je erkent wat er werkelijk aan de hand is en wat de verandering of het verlies met je doet (Alba academie). In een uitzending van Jacobien op zondag zijn o.a. ontslagpsycholoog Janske van Eersel en ontslagen werkneemster Hetty aan het woord over welke impact een ontslag op iemand kan hebben. Erkenning, zorgvuldigheid en een afscheidsritueel zijn belangrijke elementen voor de verwerking van het verlies van je baan. Kijk via deze link: https://lnkd.in/e_N4cp B

Mijn weg naar MfN

Thu, 04 Jun 2020 13:01:33 GMT

De eerste keer dat ik het woord mediaton hoorde was in de herfst van 2018. Nog geen twee jaar geleden dus, terwijl vandaag de dag er geen dag voorbij gaat zonder dat het begrip mediation of mediator in gesprekken, op social media of in mijn gedachten voorkomt. Mijn interesse ontstond echter pas in dat najaar toen iemand mij vroeg om als neutrale derde een moeilijk gesprek bij te wonen. Achteraf verliep dat gesprek lang niet zo moeizaam als gevreesd en mijn rol was zeer klein, maar blijkbaar was mijn toezegging en aanwezigheid voldoende steun voor beide partijen om tot goede afspraken te komen. En nu ben ik officieel een mediator en sta ik eindelijk ingeschreven in het kwaliteitsregister van de Mediatorsfederatie Nederland (MfN) . Maar dat ging uiteraard niet vanzelf. Daar ging veel tijd, geduld en energie in zitten. In dit stuk neem ik je mee en vertel ik over mijn weg naar het MfN-register.

Oriëntatie opleidingen
Mijn eerste stap was een interview met een mediator bij mij in de buurt. Ik had acht vragen voor hem die varieerden van beroepsinhoud, voor- en nadelen en opleidingen tot tips en werkgelegenheid. Hij was MfN-geregistreerd en dat was voor mij op dat moment het hoogst haalbare in mediationland. Na dat gesprek ging ik me oriënteren op opleidingen; ik vergeleek cursusaanbod, locaties en kosten met elkaar en koos voor de zesdaagse basistraining van Merlijn training & advies. Ik moest drie boeken aanschaffen, waaronder het Handboek Mediation, waarvan ik vóór aanvang van de cursus de eerste acht hoofdstukken gelezen moest hebben. Dus in de kerstvakantie van 2018 las ik desbetreffende hoofdstukken en maakte een uitgebreide samenvatting, zodat de theorie beter kon beklijven. Ik vond het erg interessant en zag mezelf al in de toekomst als mediator aan het werk.

Basistraining en buurtbemiddeling
In januari 2019 startte ik, samen met negen andere cursisten, met de basistraining en naast de theorie werd er gelijk veel geoefend. Dat was erg zinvol en leerzaam. In de rollenspellen was ik soms mediator, soms een partij of ik observeerde de oefengesprekken om achteraf feedback te geven. De trainers waren ervaren mediators en de sfeer in de groep was fijn en veilig. Na deze cursus werd mij vooral duidelijk dat ik nog veel te leren had, voordat ik een MfN-mediator zou zijn. Om meer praktijkervaring op te doen, meldde ik me als vrijwilliger aan bij de buurtbemiddeling in mijn woonplaats. Er is natuurlijk een groot verschil met mediation, want bij buurtbemiddeling neemt één van de partijen het initiatief en bij mediation komen beide partijen vrijwillig naar een mediator. Maar er is ook veel overlap en ik zou als conflictbemiddelaar ruime ervaring kunnen opdoen.

Kwaliteitsregister
In juni rondde ik de cursus Buurtbemiddeling af en in augustus had ik mijn eerste casus. Als buurtbemiddelaar ga je altijd samen met een collega op huisbezoek en ook daarin verschilt het van mediation. Je houding, de vraagtechnieken en interventies komen grotendeels wél overeen, dus dit voelde als een prima vervolgstap voor mijn weg naar het MfN. Omdat mediator geen beschermd beroep is en iedereen zich dus mediator kan noemen, bemerkte ik bij mezelf een grote behoefte om me kwalitatief te gaan onderscheiden. Vandaar dat ik in juli de tweedaagse training MfN-registratie: theorie en assessment bij Merlijn ging volgen. Ook nu zat ik weer in een fijne en gemotiveerde groep cursisten en hieruit is zelfs een intervisiegroep ontstaan.

Intervisie
Ditmaal stonden vooral de juridische aspecten centraal, evenals de kennistoets en de beoordelingscriteria van het praktijkassessment. En vanaf dat moment voelde ik de druk van de theorie- en praktijktoets. En ik niet alleen. Al mij medecursisten hadden het over beide toetsen en als iemand een van beide had gehaald dan was ik blij voor hen, maar ik dacht ook met afgunst aan de opluchting die dat resultaat met zich mee moest brengen en ik wilde nog maar één ding; zo’n zelfde resultaat en diezelfde opluchting. Mijn bedrijf Vigilant begon inmiddels te lopen, de eerste opdrachten kwamen binnen en ik wilde vóór het eind van het jaar de theorietoets hebben afgerond. Ik maakte een planning, begon met studeren en was erg blij met een mooie samenvatting van iemand uit mijn intervisiegroep. We spraken regelmatig bij iemand thuis af en oefenden mediations a.d.h.v. casuïstieken uit een oefenboek, om zo ook de praktijkervaring goed te onderhouden.

Theorie-examen
En begin december was het dan zover; het theorie-examen mediation. Ik koos voor de digitale optie, want dan kreeg je gelijk de uitslag. Veel te vroeg reisde ik af naar Arnhem en meldde ik me present. Het probleem was dat ik geen echte voorstelling had van de soort vragen die werden gesteld. De inhoud was bekend (en erg veel) en tijdens de tweedaagse training werden er wel een aantal toetsvragen gesteld en besproken, maar op dat moment had ik me nog niet uitgebreid in de theorie verdiept, dus dat fungeerde meer als een diagnostische toets. Waarop ik overigens weinig scoorde. Kort van tevoren waren een paar mensen uit mijn intervisiegroep geslaagd, maar er was ook iemand gezakt en de zenuwen gierden door mijn lijf. Maar ik haalde de toets ruim voldoende en de opluchting was nog groter dan ik me had voorgesteld. Nu nog slechts één hobbel te nemen; het praktijkassessment.

Voorbereiding praktijkexamen
In januari 2020 besloot ik om me te gaan specialiseren als arbeidsmediator en ik schreef me in voor de vierdaagse specialisatietraining via Merlijn. Deze startte begin maart en daar kwam ik weer dezelfde trainer tegen van de keren daarvoor. Hij informeerde naar de stand van zaken en bood aan om als opleidingsassessor aanwezig te zijn bij mijn praktijkassessment. Dat leek me een goed plan en ik plande via Intop een datum; 1 mei 2020. Ondanks de hoge kosten koos ik voor een live-assessment, omdat daarbij een reflectiemoment aanwezig is waarin je gemaakte keuzes kunt onderbouwen en kunt terugblikken op wat wel/niet goed ging. Ook kun je gebruikmaken van een korte time-out. En toen brak de Coronacrisis uit.

Live-assessment
Intop belde me met de mededeling dat wat hen betreft het praktijkexamen RIVM-proof kon doorgaan en ik besloot ervoor te gaan. Ik kocht het boekje Taal van de mediator om me voor te bereiden op het live-assessment en ik oefende ondertussen online met mijn intervisiegroep. Ik kreeg telefonisch nog tips van de trainer en op vrijdag 1 mei reed ik naar Hilversum. Er waren goede maatregelen genomen en ik was blij dat ik het examen niet had uitgesteld. Uit de vier casussen koos ik het burenconflict en ik bereidde me voor. Het was spannend, maar de acteurs speelden hun rol goed en ze waren minder weerbarstig en lastig dan mijn collega’s tijdens de trainingen en intervisies. Ik sprong een gat in de lucht toen ik hoorde dat ik was geslaagd en stond te popelen om mijn profiel te wijzigen, maar mijn geduld werd nog op de proef gesteld door administratieve verplichtingen: VOG aanvragen, inschrijf- en registratieformulier MfN invullen, alles opsturen, bellen, mailen en geduldig wachten. En nu is het zover; mijn MfN-registratie is voltooid. Eindelijk. Het was een lange, doch leerzame weg. Ik ben wel benieuwd wat er met mijn huidige registratie gebeurt als er straks een wettelijk mediatorregister komt. Ik volg de ontwikkelingen op de voet en geniet vooralsnog van mijn nieuwe titel.

Veerkracht opbouwen

Mon, 27 Apr 2020 12:51:08 GMT

Bouw veerkracht op, zodat je kunt terugveren

Als professionele coach help je anderen om naar hun emoties te luisteren, zodat ze kunnen begrijpen hoe ze zich voelen, maar het is voor sommige mensen moeilijk om positief te blijven in deze situatie als ze niet weten hoe lang het zal duren. Dus waar kunnen we op dit moment hoop zoeken en hoe realistisch is het voor ons om simpelweg: kalm te blijven en door te gaan?

Onze normale copingmechanismen worden tot het uiterste getest door de huidige 'blijf thuis'-beperkingen, dus graag deel ik enkele eenvoudige tips, trucs en technieken uit de coachingwereld met jullie. Ik hoop dat deze informatie over veerkracht je zal inspireren om gebruik te maken van de vaardigheden en ervaring die professionele coaches hebben om anderen te helpen. En hopelijk vind je deze ideeën over veerkracht nuttig. De eerste heeft alle informatie die nodig is om je te helpen focussen op hoe je je wilt voelen:

Tip 1 - Focus op hoe je je wilt voelen

Wat je denkt, houdt rechtstreeks verband met hoe je je voelt, dus als de wereldwijde pandemie het enige is waaraan je nu kunt denken, hoe voel je je dan? Onthoud dat we hier allemaal samen in zitten en dat je misschien niet kunt veranderen wat er gebeurt, maar je kunt wel veranderen hoe je je erover voelt. Werk voor de verandering achteruit en richt je op hoe jij je wilt voelen. Als je je bijvoorbeeld gelukkig wilt voelen, richt je dan op de dingen die je normaal gesproken gelukkig zouden maken. Het kan iets eenvoudigs zijn, zoals afspreken met familie en vrienden, maar dat is op dit moment niet mogelijk, maar je kunt nog steeds met ze praten of videochatten. We zien dat mensen virtuele feesten, quizavonden en zelfs bruiloften houden, dus pak pen en papier en kijk wat je gelukkig maakt.

Taak 1
Maak een lijst van alle dingen die je gelukkig maken. Mogelijk moet je innovatief of creatief zijn om een manier te vinden om de dingen op je lijst nog steeds te doen. Sommige zijn wellicht niet mogelijk, vanwege de fysieke sociale afstand, maar ze kunnen worden gemarkeerd als de eerste dingen die je gaat doen, zodra de beperkingen zijn opgeheven.

Tip 2: Doe de dingen die je interesseren

Je hebt nu misschien tijd over, dus wat doe je om je dag te vullen als je thuis vastzit?

We weten dat de dingen die ons interesseren normaal gesproken de dingen zijn die ons ook gelukkig maken, dus controleer die lijst snel vanuit taak 1 en voeg alle dingen toe die je interesseren. Je wilt bijvoorbeeld graag reizen en nieuwe dingen zien, maar dat is op dit moment niet mogelijk, maar je kunt internet gebruiken om een virtuele wereldreis te maken en deel deze ervaring online met familie en vrienden.

Taak 2:
Ga op internet. Het is nu een goed moment om: terug te kijken naar je vakantiefoto's en een reisblog te schrijven, die positieve restaurantbeoordeling te schrijven of je aan te melden voor afstandsonderwijs om je geest te voeden.

Tip 3: Zorg voor je lichaam en geest

Voor sommige mensen kan de huidige situatie stress veroorzaken die zowel fysiek als emotioneel is, dus hoe ga je om met stress en hoe blijf je actief? Je weet dat veel slaap krijgen, gehydrateerd blijven, een uitgebalanceerd dieet volgen en regelmatig sporten, je lichaam zal helpen om alles aan te kunnen, maar als je hieraan ook positieve mindfulness koppelt, kun je echte voordelen beginnen te voelen. Ga naar buiten, ga hardlopen of loop met je hond en gebruik de tijd weg van je normale omgeving om mindfulness te oefenen. Kijk om je heen en wees je volledig bewust van waar je bent en wat je doet, maar niet overweldigd door wat er gebeurt. Afhankelijk van waar je woont, zijn je keuzes mogelijk beperkt in wat je kunt doen, maar yoga bijvoorbeeld heeft slechts een klein vloeroppervlak nodig. Het is een geweldige mix van lichaam en geest, dus je kunt alle andere geluiden uitschakelen en je concentreren op hoe je ademt, beweegt en je lichaam vasthoudt.

Taak 3:
Maak elke dag tijd om iets fysieks te doen. Ga naar buiten als je kunt en laat de mensen om je heen weten dat je niet bereikbaar bent, dus neem even de tijd om je te concentreren op hoe je je voelt, naar je lichaam te luisteren en stil te staan bij hoe je positief kunt blijven.

Tip 4: Blijf positief

Sommige mensen zien het glas van nature als halfvol, dus wat kan de rest van ons doen als het er echt halfleeg uitziet?

Op dit moment is het misschien moeilijk om je positief te voelen, vooral wanneer het 24-uurs voortschrijdend nieuws een constante update geeft over de impact die deze wereldwijde pandemie wereldwijd heeft, maar we weten dat de zaken weer normaal zullen worden. We weten misschien niet wanneer, maar als we zien hoe geweldig gemeenschappen kunnen zijn om samen te komen om te doen wat nodig is om dit te doorstaan, voelen we hoop. Door het script van je interne dialoog te wijzigen en bij te werken, klinkt dit veel optimistischer en zal het de impact die het op je heeft en hoe je erover denkt veranderen.

Taak 4:
Bekijk het nieuws slechts één keer per dag en schakel je nieuwswaarschuwingen uit. Probeer je voor te stellen hoe het leven volgend jaar zal zijn, zodat je niet overweldigd wordt door de huidige situatie en deel alle positieve informatie die je ziet met de mensen om je heen.

Tip 5: Help anderen en maak tijd vrij voor familie en vrienden

Iedereen heeft nu ondersteuning nodig, dus wat kun je doen om te helpen?

Mogelijk kun je je aanmelden bij de voedselbank of andere initiatieven van vrijwilligersorganisaties of gewoon bij je buren checken hoe het met hen gaat. Wat je ook doet, het zal helpen. Het zal anderen helpen en het zal jou helpen. Als je je huis niet kunt verlaten dan zijn je opties beperkt, dus zorg ervoor dat je de hulp krijgt die je nodig hebt en blijf in contact met zoveel mogelijk mensen. Praten en luisteren is de grootste verdediging die we nu hebben tegen verveling, frustratie en eenzaamheid. Praten over hoe je je voelt, kan helpen om de zaken weer in perspectief te plaatsen en je veerkracht op te bouwen terwijl we samen door deze moeilijke periode gaan. Praten maakt ons ook gelukkig, dus maak volop gebruik van de technologie die we hebben en blijf praten.

Taak 5:
Maak een lijst van alle mensen met wie je graag praat en bel ze snel. Praat over van alles en nog wat. Als je lacht dan verhoogt het gelukshormoon endorfine. Neem contact op met iemand van wie je niets hebt gehoord en kijk hoe het met diegene gaat. Omdat hij of zij misschien niet is gebeld, kan jouw telefoontje precies zijn wat iemand op dat moment hard nodig heeft.

Bron: MyCoachingToolkit.com – 2020

Identiteit en verbondenheid

Sat, 21 Mar 2020 13:42:24 GMT

‘Wat is mijn beroep eigenlijk onbelangrijk’, hoor ik iemand verzuchten. En ik vermoed dat veel mensen hetzelfde denken in een tijd waarin het coronavirus rondwaart en complete maatschappijen afhankelijk zijn van werknemers in vitale beroepen. Wat doet zo’n reflectie en constatering met mensen die geconfronteerd worden met dergelijke gedachten? Dit is in zekere zin afhankelijk van de mate waarin men zich met zijn eigen beroep identificeert.

Identiteitsconflict
Ook waarden van mensen maken een geïntegreerd onderdeel uit van iemands identiteit. We ontwikkelen onze waarden in een langdurig socialisatieproces waarin ouders en andere gezinsleden, vrienden, leeftijdsgenoten, school, godsdienst en etnische achtergrond een belangrijke rol spelen (Handboek Mediation, 2017). Als anderen jouw waarden aantasten of je twijfelt aan je eigen waarde dan kun je last krijgen van een identiteitsconflict. Misschien is het tijd voor een beroepsmatige herwaardering of persoonlijke opwaardering.

Sociale wezens
Mensen zijn sociale wezens en zien zich primair verbonden met anderen. We willen verbinding maken met anderen en het gevoel hebben dat we ‘erbij horen’. De mens kan alleen overleven, zich ontwikkelen en opbloeien in verbinding met anderen. ‘Anderen nodig hebben’ wordt in onze maatschappij vaak als soft gezien, iets voor kinderen, zieken en bejaarden, iets wat eigenlijk thuishoort binnen het domein van de religie. Maar intuïtief weten we dat het kunnen hebben van echt contact ook een wezenlijke menselijke eigenschap is die ons plezier en geluk brengt als we het hebben. Deze behoefte aan contact, verbondenheid, gehechtheid, geborgenheid en veiligheid vormt het fundament onder ons bestaan.

Erkenning en goedkeuring
Voor veiligheid en verbondenheid zijn we dus afhankelijk van anderen. We hebben anderen ook nodig om onze identiteit te vormen; anderen bieden ons een ‘referentiekader’ en kunnen ons zo helpen onze eigen identiteit te vormen. Aan anderen kun je je visie op jezelf en op andere aspecten van de sociale werkelijkheid toetsen; anderen kunnen je behoefte aan erkenning en goedkeuring voldoen.

Voor en na Corona
Nu het coronavirus onze maatschappij ontwricht is er eindelijk erkenning en waardering voor vitale beroepen. We beseffen welke waarden er werkelijk toe doen en we vergelijken onszelf en ons beroep met dat van anderen. Nu bewoners van verpleeghuizen worden afgesloten van hun familie, vrienden en mantelzorgers dreigt het eenzaamheidsvirus. Hoe hiermee om te gaan? Gelukkig is de mens creatief en inventief en vinden we andere manieren om met elkaar in verbinding te blijven. Een meerwaarde zou zijn dat als we deze crisis straks hebben overwonnen de waardering, erkenning en verbinding die we nu voelen, blijft bestaan. En dat we niet alleen een medicijn en vaccin vinden tegen corona, maar dat we ook elkaar weer (blijvend) weten te vinden.

Focus op kleuren

Wed, 04 Dec 2019 13:16:53 GMT

Dat je voor een rood licht moet stoppen en bij groen mag doorrijden, weet een klein kind. De kleur rood staat immers symbool voor gevaar en groen betekent veilig. Als je een huis inricht dan denk je na over welke kleuren je gaat gebruiken om een bepaalde sfeer te creëren. Op de schildersschool Sint Lucas in Boxtel volgde ik ooit het vak kleurenleer bij dhr. J.A. Coolen. Een van de opdrachten was dat we kamers tekenden en met plakkaatverf experimenteerden door het plafond rood te verven, de wanden wit en de vloer weer rood of door het plafond en de wanden allemaal groen te maken. Zo zag ik de ruimtelijke invloed van kleuren en kleurcombinaties.

Kleurprofilering

Tijdens een managementopleiding kwam ik op een andere manier in contact met kleuren. Bij het DISC-model staan de kleuren rood, geel, groen en blauw namelijk symbool voor persoonlijkheidsstijlen. Deze gedragsanalyse zegt iets over iemands voorkeursgedrag en manier van communiceren. Verder kom ik in organisaties regelmatig het kleurenprofiel van My Motivation Insights tegen. Het maakt de dieper gelegen drijfveren van mensen zichtbaar en het is de bril waarmee we naar de wereld kijken. En onlangs volgde ik met het team buurtbemiddeling van MeervoorMekaar de cursus Multifocus van Lenneke Overmaat. Dit is een communicatiemethode, waarbij gebruik wordt gemaakt van zes kleuren.

Multifocus
Multifocus onderschrijft dat iedereen door zijn eigen bril naar de werkelijkheid kijkt. Deze gekleurde bril bepaalt wat we denken, doen, hoe we met anderen samenwerken, hoe we situaties ervaren en hoe we met lastige situaties omgaan. Het is ons referentiekader, de focus van waaruit we werken en ook vaak de motor die ons in beweging brengt. Door open te staan voor de focus van anderen verruim je je blikveld. Je krijgt meer inzicht, je ziet meer oplossingsmogelijkheden en je behaalt betere resultaten. Multifocus onderscheidt zes manieren van kijken met als metafoor voor elke kijkwijze een kleur: geel is positief, zwart is kritisch, groen is creatief, blauw is analytisch, wit is objectief en rood is subjectief. De methode is geënt op het gedachtegoed van De Zes Denkhoeden van Edward de Bono.

Mediation en buurtbemiddeling
Bij conflicten is er sprake van verschillende, soms tegenstrijdige, belangen die te maken hebben met persoonlijke normen en waarden. Die worden mede bepaald door de wijze waarop mensen naar de werkelijkheid kijken. Bij elke zienswijze horen andere waarden, kwaliteiten, overtuigingen en vaardigheden (De logische niveaus van Bateson en Dilts). Alle zienswijzen zijn van gelijke waarde en hebben elkaar nodig om een completer beeld van de werkelijkheid te krijgen. Pas als mensen bereid zijn om hun blikveld te verruimen, ontstaat een werkelijke dialoog. En dat is het begin van een oplossing. Multifocus kun je inzetten bij allerlei vormen van gespreksvoering. Het vermogen om te multifocussen is namelijk de sleutel tot succesvol functioneren voor iedere professional en voor ieder team. Maar Multifocus is bij uitstek geschikt om als conflictbemiddelaar in te zetten tijdens mediation en buurtbemiddeling. Het is een methode om een gesprek in goede banen te leiden én het geeft je een kleurrijke kijk op de wereld.

Coachen voor vitaliteit

Tue, 05 Nov 2019 13:11:16 GMT

Deze week samen met Femke Derksen coachgesprekken gestart bij Bovemij Nijmegen. In het kader van 'Bovemij Fit' werken Vigilant en Femke Derksen Coaching samen om medewerkers van Bovemij vitaal fit te houden, want ‘een vitale medewerker is een productieve medewerker’, aldus Renate Leander (lid Raad van Bestuur Bovemij ). Bovemij biedt een reeks programma’s aan voor talentontwikkeling en persoonlijk leiderschap. En sinds begin 2017 is er dus ook een programma dat zich richt op de fysieke kant van welzijn.

Soorten hulpvragen
'Bovemij Fit' richt zich op vijf aspecten van vitaliteit: voeding, beweging, verbinding, ontspanning en werk. Een projectgroep organiseert, o.l.v. Linda v.d. Lagemaat, regelmatig binnen elk thema activiteiten. Ook Mirjam Peters is als teammanager betrokken bij het ondersteunen van medewerkers om hun vitaliteit zelf op peil te houden. Dat daarmee indirect de productiviteit verbetert, is mooi meegenomen. De initiatieven worden heel enthousiast ontvangen en deelname is vrijwillig. Zo voelen mensen zich eigenaar van hun vitaliteit. Als coaches kunnen wij vooral veel betekenen op het gebied van verbinding, ontspanning en werk. Hulpvragen die we krijgen zijn erg divers en gaan over: persoonlijke groei, zoeken naar de juiste balans tussen werk en privé, verhogen van zelfvertrouwen, leren grenzen beter aan te geven, bepaalde zaken meer los te laten, meer energie te ervaren of medewerkers overwegen een carrièreswitch (intern/extern), maar weten niet goed hoe dit aan te pakken. Al deze hulpvragen raken de levensgebieden werk, gezin, vrije tijd en gezondheid.

Loopbaancoach of lifestylecoach?
Loopbaanvragen zijn vragen waar we vroeg of laat allemaal mee te maken krijgen en ze zijn sterk verbonden met levensvragen; Wie ben ik? Wat kan ik? Wat wil ik? Hoe kom ik daar? De vraag die iemand bezighoudt, bepaalt het traject dat een coach samen met een cliënt uitstippelt. Het komt ook vaak voor dat een hulpvraag gaandeweg verandert. Iemand kan binnenkomen met een vraag over zijn of haar carrièreperspectieven, maar tijdens de sessies kan blijken dat iemand eigenlijk zelf niet goed weet wat hij/zij nou eigenlijk wil. Een goede coach speelt daarop in en past het traject aan. Of het nou een loopbaancoach is of een lifestylecoach dat maakt niet uit. What’s in a name? Loopbaan en leefstijl zijn met elkaar verweven.

'Bovemij Fit' houdt Bovemij vitaal
De coachgesprekken die Femke en ik voeren, duren slechts een uur en zijn bedoeld om mensen te laten ervaren wat een coach voor hen zou kunnen betekenen. Omdat medewerkers vooraf hun hulpvraag mailen, worden ze gestimuleerd om na te denken waar ze nou precies last van hebben. Dit besef is al een positieve eerste stap. Tijdens het coachgesprek werken we verder aan bewustwording; welke factoren spelen een rol bij de hulpvraag? Ook geven we inzicht in wat mensen zelf kunnen doen. Bovemij biedt dit programma aan omdat ze haar verantwoordelijkheid als werkgever neemt én in de hoop dat werknemers ook hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Bovemij ziet het als haar taak dat werknemers zich veilig, vertrouwd en goed voelen op het werk. Mensen voelen zich hierdoor meer verbonden met hun collega’s; ze durven meer te vragen, worden meer zelfsturend en dragen eerder suggesties aan voor veranderingen. Fysieke vitaliteit vormt bij Bovemij een component voor beoogd succes. Menig organisatie zou een goed voorbeeld kunnen nemen aan dit vitale bedrijf.

Arbeidsrelatie meer in balans

Wed, 09 Oct 2019 11:59:47 GMT

Op vrijdag 4 oktober was ik aanwezig bij een bijeenkomst van het UWV over actualiteiten arbeid en ontslag. De Jurriaanse zaal in de Doelen in Rotterdam zat vol met werkgevers, HR-managers, salarisadministrateurs en een aantal advocaten. Ik was een van de weinige zzp’ers, viel me op. Op zich best logisch, want als zelfstandige zonder personeel heb je natuurlijk weinig van doen met ontslag aanvragen, ketenbepaling, transitievergoedingen, payrollovereenkomsten en werknemers die arbeidsongeschikt zijn of disfunctioneren. Echter als loopbaancoach en mediator bij Vigilant heb ik wél te maken met verstoorde arbeidsrelaties, re-integratie en arbeidsconflicten. Vandaar dat het me zinvol leek om mezelf te laten informeren over de Wet arbeidsmarkt in balans (Wab), die op 1 januari 2020 ingaat, en alle actualiteiten daar omheen.

Werkgevers en de Wab
De eerste presentatie door mr. Monique van de Graaf ging over wat er vanaf
1 januari 2020 dankzij de Wab verandert. Werkgevers met oproepkrachten in dienst zijn bijvoorbeeld na 12 maanden verplicht om een schriftelijk aanbod te doen. Ook gaf Van de Graaf diverse rekenvoorbeelden en afwijkingen met betrekking tot de ketenregeling. Verder maakt het voor de hoogte van een transitievergoeding voor werkgevers en werknemers veel uit of de arbeidsovereenkomst nog dit jaar of na 1 januari 2020 beëindigt. En ten slotte wordt de payrollovereenkomst een bijzondere vorm van de uitzendovereenkomst, komen de sectorfondsen te vervallen en zijn er wijzigingen in de premiedifferentiatie ww.

eHerkenning als digitale sleutel
Vervolgens nam mr. Monique Gerards het stokje over en zij informeerde ons over de actualiteiten bij ontslag via het UWV. Als ondernemer kun je vanaf 1 november 2019 alleen nog met eHerkenning inloggen op het werkgeversportaal (UWV). Vraag eHerkenning aan bij een door de overheid erkende leverancier en wees alert op het betrouwbaarheidsniveau. Sinds 1 oktober 2019 zijn de uitvoeringsregels bij een ontslagprocedure via het UWV gewijzigd; de overbruggingsregeling transitievergoeding vervalt per 1 januari 2020 en de aanvraag compensatieregeling transitievergoeding verandert per 1 april 2020. Ook gaf Gerards praktijkvoorbeelden over jurisprudentie in ontslagzaken bij ANWB, Shell en KLM.

Cumulatiegrond (i-grond)
Na de pauze stond mr. Karin Frikkee (raadsheer hof Den Haag) op het podium. Ik zag
al wat lege stoelen in de zaal, maar dat mocht de pret niet drukken. Die weglopers kunnen spijt hebben, want Frikkee gaf geen presentatie maar een performance. Fantastisch hoe iemand als laatste spreker van zo’n middag een zaal aan het lachen kan krijgen door met gedegen kennis en een grote dosis humor te vertellen over ontslag op staande voet, verstoorde arbeidsverhoudingen, billijke vergoedingen, verbetertrajecten, dossieropbouw, transitievergoeding herplaatsing en een nieuwe ontslaggrond (cumulatiegrond of i-grond) met extra vergoeding voor de werknemer. Chapeau!

Natuurlijk hoef ik als zzp’er over ontslagzaken e.d. niet van de hoed en de rand te weten Ik ben als loopbaancoach en mediator namelijk vooral een procesbegeleider. Als er sprake is van een transitie van werk naar werk of er is een arbeidsconflict tussen een werkgever en een werknemer dan zal ik, indien nodig, altijd doorverwijzen naar een juridisch deskundige. Bij ALEX advocaten werken bijvoorbeeld ervaren juristen die verstand hebben van arbeidsrecht. Bij Vigilant zit u goed als het gaat om het voorkomen of oplossen van een conflict.

Blokkeren en negeren

Mon, 30 Sep 2019 11:34:47 GMT

In het vervoersrecht betekent blokkeren afsluiting, versperring van een territorium, bijvoorbeeld van een haven. Bij schaken kun je met een schaakstuk een veld, lijn of diagonaal blokkeren, zodat een (vijandelijk) stuk in zijn beweging wordt beperkt. Hierbij moet je als speler uiteraard opletten dat je niet onbedoeld je eigen stukken blokkeert. Op sociale netwerken kun je je eigen territorium afbakenen door mensen te blokkeren. Laatst werd ik op LinkedIn door iemand geblokkeerd, omdat ze het niet eens was met mijn reactie op haar reactie. Ik ken haar niet persoonlijk, dus het raakt me niet. Sterker nog; ik vond het wel vermakelijk, want deze blokkade zegt meer over dit vluchtige virtuele contact, dan over de inhoud waar het om ging.

Jong en onzeker
Ik kan me overigens heel goed voorstellen dat als je jong en onzeker bent, het wél een grote impact kan hebben als iemand je op Social Media blokkeert en uit zijn of haar netwerk verwijdert. Het is voor jongeren erg belangrijk om zichzelf te kunnen ontplooien en te onderscheiden, maar tegelijkertijd willen ze ontzettend graag bij een bepaalde groep horen. Als iemand je dan met één klik uit de groep knikkert dan voelt dat al gauw als een persoonlijke afwijzing. Een gevoel van buitensluiting valt vervolgens moeilijk te negeren. Maar met een digitale verwijdering, houd je werkelijke bestaan niet op. Real life ben je nog gewoon aanwezig en als degene die je blokkeert een klasgenoot of collega is, kom je elkaar de volgende dag gewoon weer op de gang of in de kantine tegen. Negeren is dan vaak een logische vervolgstap. Van communiceren is geen sprake meer.

Mogen werkgevers ook negeren?
Als je iets of iemand negeert dan doe je alsof het/hij/zij niet bestaat. Je laat het links liggen en geeft desbetreffende probleem of persoon geen aandacht. Je kunt ook berichten negeren. Werknemers in de gehandicaptenzorg mogen sinds kort na werktijd berichten van hun baas negeren. Dat dit in een cao moet worden vastgelegd zegt alles over de tijd waarin we leven. Of werkgevers in hun vrije tijd ook berichten van werknemers mogen negeren daar hoor je trouwens niemand over. En als zzp’er sta je sowieso dag en nacht ‘aan’ als je niet oppast.

Blokkeren brengt uit balans
Mensen blokkeren is soms gezond en zelfs noodzakelijk, lees ik op een opinieblog van Verken je geest. Het voorziet in de behoefte om ons leven te harmoniseren en in balans te brengen of te houden. In de hedendaagse digitale praktijk betekent dit dat we anderen verwijderen die vervelend zijn of niet erg dicht bij ons staan. Het kan ook zijn dat ze ons ongemakkelijk laten voelen. We proberen zo het kaf van het koren te scheiden. Ons digitale gedrag is overigens wel aan het veranderen. We willen onze sociale netwerken serieuzer en professioneler gebruiken. We zoeken naar een vermindering van contacten. Op die manier willen we dezelfde balans hebben als in het echte leven. De kans is echter groot dat het negeren en blokkeren je juist uit balans brengt.

Vigilant begeleidt
Dat mensen blokkeren, weerspiegelt een gebrek aan effectieve communicatie in onze samenleving. Laten we leren hoe we persoonlijk met onze problemen kunnen omgaan, omdat de wisknop op onze apparaten de meeste conflicten in het leven immers niet oplost. En als je er samen niet uitkomt, schakel dan een mediator in. Soms helpt het als een neutrale en onpartijdige derde het conflictueuze proces op professionele wijze begeleidt. Maak hiervoor een afspraak met Vigilant.

Bonje met de buren

Fri, 20 Sep 2019 20:16:31 GMT

Onlangs mijn eerste, en meteen succesvolle, bemiddeling gedaan bij een burenconflict. Succesvol in de zin dat; emoties in elkaars bijzijn zijn geuit, verklaringen voor verbaal geweld met elkaar zijn gedeeld, mogelijke oplossingen zijn besproken/afgewogen én er aan het eind van de sessie zijn gezamenlijk een aantal concrete afspraken gemaakt. Mooi om zo’n proces te mogen begeleiden en na afloop te kunnen zien dat buren weer met elkaar in gesprek zijn. Nu hopen en vertrouwen dat beide partijen zich aan de gemaakte afspraken gaan houden

Buurtbemiddeling versus mediation
Buurtbemiddeling is niet hetzelfde als mediation. Om te beginnen is er bij buurtbemiddeling altijd sprake van bonje met de buren. Mediation zet men ook bij andere conflicten in; arbeid, familie, overheid, onderwijs, zakelijk en bij strafzaken. Verder komen bij mediation beide partijen tegelijkertijd bij een mediator die ze in onderling overleg hebben uitgezocht. Bij buurtbemiddeling is het vaak zo dat de ene buur contact heeft gezocht met buurtbemiddeling en de andere buur daarvan niet op de hoogte is. Dit impliceert dat je als bemiddelaar vooraf geen instemming hebt van beide partijen. Bij mediation is dat commitment van alle partijen er (meestal) wel.

Huisbezoek
De intakegesprekken met buren worden bij hen thuis gevoerd, dus je gaat echt op huisbezoek. Bij mediation vindt het intakegesprek plaats op neutraal terrein. Daarnaast start je, in tegenstelling tot mediation, bij buurtbemiddeling met afzonderlijke gesprekken. Buur 1 is altijd bereid om te praten, want zij hebben immers buurtbemiddeling ingeschakeld, of je vervolgens bij buur 2 binnenkomt is maar de vraag. Deze is vaak wel op de hoogte van de klachten, maar weet niet dat er hulp is ingeschakeld; dus bij buur 2 is er sprake van een verrassingsbezoek. Indien buur 2 instemt met een bemiddelingsgesprek dan vindt dat ook op neutraal terrein plaats.

Co-mediation
Tevens is er bij buurtbemiddeling altijd sprake van co-mediation. Met andere woorden; je gaat altijd met z’n tweeën op pad en rond het traject ook samen af. Bij mediation is pas sprake van co-mediation als het om complexe conflicten gaat waarbij vaak ook adviseurs, advocaten een meerdere partijen betrokken zijn. Ten slotte gebruik je bij buurtbemiddeling geen mediation- en vaststellingsovereenkomst en geen tussentijdse verslagen. Het is wel gebruikelijk dat eventuele afspraken worden genoteerd en dat beide buren hun handtekening plaatsen.

Begrip; van essentieel belang
Zo ook gisteren. Buren hebben met elkaar afgesproken welke actie ze allebei gaan ondernemen om het conflict op te lossen. Er is zelfs al gesproken over toekomstplannen, zoals het samen uitzoeken en plaatsen van een nieuwe schutting. Dus dat is een gunstig teken. Deze afloop verraste mij niet helemaal. Tijdens de afzonderlijke intakegesprekken kreeg ik namelijk al zoveel achtergrondinformatie dat ik sterk de indruk had dat als beide buren elkaars persoonlijke verhalen zouden horen, er uiteindelijk meer begrip zou ontstaan voor hoe zaken hebben kunnen escaleren. En begrip is zowel bij mediation als bij buurtbemiddeling van essentieel belang voor het herstellen van de communicatie. Als de communicatie weer normaliseert dan is een passende oplossing binnen handbereik. Over een aantal weken bel ik beide buren om te horen hoe het met hen gaat. In dit geval verwacht ik niet anders dan dat deze twee stellen er samen uit zullen komen.

Lichter leven

Wed, 11 Sep 2019 20:07:37 GMT

De scholen zijn weer begonnen. Voor het eerst sinds zestien jaar zonder mij. Is dat erg? Nee, natuurlijk niet. Het was mijn eigen keuze om te stoppen, zoals ik er destijds ook zelf voor koos om uit de verpleging te stappen. Het zijn allebei zware beroepen. Niet fysiek zwaar, zoals bij bouwvakkers of stratenmakers, maar psychisch zwaar. Die zwaarte drukt, je gaat eronder gebukt. Voor even is dat niet erg. Je zoekt lichtheid in ontspanning en bij sociale contacten om zo de accu op te laden. En zolang dat lukt, heb je het mooiste beroep dat bestaat.

Verantwoorden en verantwoordelijkheid
In de verpleging draag je een grote verantwoordelijkheid voor zorg en welzijn van zieke mensen, je wordt regelmatig geconfronteerd met de dood (ook bij hele jonge kinderen), je draait onregelmatige diensten en werkt ook vaak tijdens de weekenden en feestdagen. Iedereen vindt het een mooi en nobel beroep, maar dat wordt nog steeds niet in een goed betaald salaris erkend. In het onderwijs heb je een hele andere verantwoordelijkheid. Als docent moet je voortdurend aan anderen verantwoording afleggen; aan leerlingen waarom ze een onvoldoende hebben gehaald, aan ouders waarom hun zoon/dochter niet overgaat, aan collega’s waarom je bepaalde zaken wel/niet wilt toetsen en aan leidinggevenden waarom je de cijfers nog niet hebt ingevoerd.

Erkenning en waardering
Mijn verpleegstersuniform hing ik aan de wilgen, omdat ik de onregelmatige werktijden niet langer wilde combineren met een jong gezin met drie opgroeiende kinderen. Helaas werd dit zware beroep niet gecompenseerd met een dijk van een salaris, dus mijn keuze was snel gemaakt. Als docent in de bovenbouw van het voortgezet onderwijs verdiende ik prima, maar het werk was nooit klaar. Er bleef altijd correctiewerk en administratief werk liggen; ook ’s avonds, tijdens vakanties en in de weekenden. Vermenigvuldig dit met het ontbreken van erkenning en respectloze bejegening. Dan is de optelsom eenvoudig. Voor mij was de uitkomst helder en opnieuw koos ik voor mezelf.

Arbeidsethos
Arbeidsvreugde geeft energie en als je energiek bent dan voelt alles lichter; je kunt bergen verzetten en je kunt de hele wereld aan. Intrinsieke motivatie bevordert het arbeidsethos. Extrinsieke motivatie kan als tijdelijke prikkel een mindere periode overbruggen. Zonder motivatie wordt werken zwaar en ervaren mensen het als een last. Je ziet het aan iemands houding en je hoort het aan de manier van praten. Soms hoor je iemand helemaal niet meer en lijken mensen onzichtbaar. Herken je dit bij een collega? Vraag eens met oprechte interesse hoe het gaat. Herken jij jezelf in dit beeld? Ga het gesprek aan met een vertrouwd iemand in je naaste omgeving of maak een afspraak met een professional. Coaches en mediators zijn geen probleemoplossers, maar het zijn wel deskundige mensen die jou kunnen helpen om je problemen helder te krijgen. Verder ondersteunen ze je op professionele wijze, zodat je weet om te gaan met intermenselijke issues. De lichtheid van het bestaan, staat of valt met persoonlijke omstandigheden. Deze heb je niet allemaal in de hand. Wel hoe je ermee omgaat. En als je even niet meer weet hoe je dat doet, zoek dan iemand die kan helpen.

Bewegen of stilstaan

Wed, 04 Sep 2019 20:02:19 GMT

Wat beweegt een mens om in beweging te komen of om juist stil te blijven staan? Wat bezielt iemand om een bestaande situatie te handhaven of om juist voor verandering te kiezen? En welke richting kies je dan? Dat bewegen goed is voor lichaam en geest heeft niet alleen met sporten te maken. Je kunt namelijk op verschillende manieren actief zijn. Stilstand is achteruitgang, zegt men wel eens. Maar is dat ook zo? Soms is het juist goed om even stil te staan bij bepaalde zaken.

Sporten als uitlaatklep
Persoonlijk voel ik me prettig in beide toestanden en wissel ik ze bij tijd en wijle graag af. Jarenlang kwam ik graag letterlijk in beweging door fanatiek te wandelen, hardlopen en wielrennen: de Vierdaagse, een kwart triatlon, de Zevenheuvelenloop, een halve marathon, Luik-Bastenaken-Luik. Ik heb het allemaal gedaan en gehaald. De ene keer wat succesvoller dan de andere keer, maar uiteindelijk is het me allemaal gelukt en soms meerdere activiteiten per jaar. Het is jammer dat ik dit fysiek niet meer kan, want het trainen voor deze sportevenementen gaf me altijd veel voldoening. Tijdens de vele kilometers die ik zwetend en zwoegend aflegde, kwam mijn gedachtestroom vaak tot rust. Mijn hoofd raakte langzaam leeg, problemen dreven naar de achtergrond en terwijl mijn benen bewogen, kwam mijn innerlijk tot stilstand. Een heerlijk gevoel.

Loopbaan in beweging
Ook in mijn loopbaan heeft altijd veel beweging gezeten; ik begon op twintigjarige leeftijd als huisschilder, werd daarna balletdocent, administratief medewerkster, verpleegkundige, boekhouder, docent Nederlands en nu ben ik loopbaancoach en mediator. Het lijkt alsof ik een wispelturig type ben, maar niets is minder waar. Soms waren de omstandigheden bepalend voor mijn keuze en soms maakten anderen bepaalde keuzes, waardoor ik van richting veranderde. Maar aan elke verandering ging een fase van bezinning vooraf; waar sta ik nu? Wat kan ik? Wat wil ik? Hoe kom ik daar? En zodra ik een antwoord vond op mijn vragen, kwam ik weer in beweging en vervolgde ik mijn weg.

Mensen bewegen
Als balletdocent bracht ik anderen fysiek in beweging, maar ook als verpleegkundige, docent, mentor, coach en mediator bracht en breng ik mensen in beweging. Door te luisteren, te spiegelen, vragen te stellen en door te vragen naar onderliggende drijfveren, weet ik mensen die ongewild stilstaan in beweging te krijgen en mensen die moe en onzeker worden van hun eigen rusteloosheid kan ik tot stilstand brengen. Het is de kunst om in de gaten te hebben wanneer het tijd is om verder te gaan en wanneer je pas op de plaats moet maken. Vaak weten mensen dat zelf heel goed, maar vormen omstandigheden thuis of op het werk een barrière, zodat ze geen stap verder komen. Het is belangrijk om te beseffen wanneer je hulp kunt gebruiken en om deze hulp ook daadwerkelijk in te roepen. Daarvoor moet je wel in beweging komen. Net als vele collega’s ben ik aangesloten bij betrouwbare beroepsverenigingen. Heb je hulp nodig van een coach of mediator? Kies er dan een via hun site, bijvoorbeeld van de NMv (voor mediators) en de NOBCO (voor coaches). Wil je jouw hulpvraag direct aan mij voorleggen? Stuur me dan een bericht via LinkedIn, vul het contactformulier in via de website van Vigilant of bel me. Mijn 06-nummer staat op de website.

Succesvol solliciteren

Wed, 28 Aug 2019 15:16:41 GMT

Wanneer schreef jij je laatste sollicitatiebrief? Is jouw cv wel actueel? Weet je nog hoe zenuwachtig je was tijdens je eerste sollicitatiegesprek? En hoe teleurgesteld, nadat je werd afgewezen? Of hoe blij toen je hoorde dat je was aangenomen? Als het goed is dan roepen deze vragen herinneringen op aan een ver verleden of juist aan recente ervaringen. Solliciteren blijft een onderwerp van successen en teleurstellingen.

Gastspreker bij Walk & Talk
Gisteren was ik gastspreker bij de Walk & Talk van de bibliotheek Midden-Brabant in Tilburg. Walk & Talk is dé koffiepauze voor werkzoekenden in Tilburg en omgeving. Met de maandelijkse netwerkbijeenkomst biedt de Bibliotheek Midden-Brabant mensen de kans om op een laagdrempelige manier andere werkzoekenden te ontmoeten, te netwerken en ervaringen te delen. Ook krijgen ze tips van een deskundige; elke editie is er een andere gastspreker aanwezig die vertelt over succesvol solliciteren. Een idee voor de bibliotheek Wijchen?

Een goed en eerlijk cv

Mijn presentatie ging over het schrijven van een goed en eerlijk cv; wat moet en wat mag in een cv? Welk format kun je het beste gebruiken? Hoe zorg je ervoor dat jouw cv opvalt, terwijl je trouw blijft aan je eigen persoonlijkheid? Er was veel interessante interactie met de aanwezigen, maar het mooist van al vond ik toch de persoonlijke verhalen tijdens het informele gesprek na afloop. Prachtig om te zien en te horen hoe gedreven mensen zijn en blijven in hun zoektocht naar een nieuwe, andere of betere werkplek.

Een uitnodigende sollicitatiebrief
Op 29 oktober ben ik weer te gast aan het Wagnerplein in Tilburg en gaat mijn presentatie over het schrijven van een goede sollicitatiebrief. Tevens geef ik tips over wat je wel/niet moet doen als je op gesprek mag komen. In september en november zal ik met deze onderwerpen ook als gastspreker optreden bij HetWerkt!Café in het mooie en historische kasteel van Wijchen. Op deze bijeenkomsten spreek ik als ervaringsdeskundige vanuit zowel de werkgeverskant als de werknemerskant én als loopbaancoach.

Loopbaangesprek bij Vigilant
Heb jij meer behoefte aan een persoonlijke benadering in je zoektocht naar passend werk? Maak dan een afspraak met mij via een bericht op LinkedIn of vul het contactformulier in op de website van Vigilant. Tijdens een gratis intakegesprek kunnen we samen kijken wat ik voor jou en je loopbaan kan betekenen.

De tijd verstrijkt

Tue, 20 Aug 2019 15:00:45 GMT

Tijd is relatief; een week kan omvliegen en een minuut kan een eeuwigheid duren. Tegen de tijd dat je dit artikel hebt gelezen, zal er een bepaalde tijd zijn verstreken. Tijd waarin je ook andere dingen had kunnen doen. Om je tijd goed te besteden is het daarom belangrijk dat je prioriteit geeft aan bepaalde zaken. Ik hoop dan ook dat je besluit om verder te lezen��

Over tijd
De factor tijd is een belangrijk fenomeen in ons leven en komt veelvuldig voor in het dagelijks taalgebruik. Als iemand over tijd is dan weet iedereen wat daarmee wordt bedoeld. Er zijn mensen die altijd te laat zijn en mensen die graag op tijd komen. Bepaalde uitspraken, gebruiken en kleding zijn op den duur niet meer van deze tijd zijn. En door klimaatveranderingen is het steeds vaker te warm of te koud voor de tijd van het jaar. Je studententijd is de tijd van je leven, zeggen mensen van een zekere leeftijd. Tijdens de vakantietijd heb je veel vrije tijd en de tijd van je leven. En tussen zomertijd en wintertijd zit een uur verschil. In tijden van nood leert men zijn ware vrienden kennen en gezelligheid kent geen tijd. Als Vadertje Tijd langskomt dan word je ingehaald door de tijd en is je tijd gekomen. Hoe ga jij eigenlijk om met jouw tijd?

Geen tijd
Ben jij iemand die nergens tijd voor heeft of neem je bij tijd en wijle de tijd om stil te staan bij wie je bent, waar je staat en waar je op dit moment mee bezig bent? Bij belangrijke gebeurtenissen hoor je mensen achteraf vaak zeggen: ‘Het leek alsof de tijd stilstond’. De tijd verstrijkt natuurlijk zoals altijd, maar gevoelsmatig bevriest de tijd als je voldoende tijd neemt om heftige, bijzondere, mooie en ingrijpende situaties te ervaren en te verwerken. Als je jong en gezond bent dan denk je vol bravoure dat je nog zeeën van tijd hebt om je plannen te verwezenlijken, maar niets is zeker in het leven. En waarom zaken uitstellen naar een later tijdstip als je nu de kans en gelegenheid hebt om ze te verwezenlijken? Het lijkt alsof de tijd geleidelijk verdwijnt, maar de tijd vliegt. Voor je het weet zijn kansen verkeken.

Tijd voor verandering?
Elk uur van de dag kun je beslissen om het roer om te gooien. Waarom je tijd verdoen aan bezigheden, werk en relaties die alleen maar energie kosten en verder niets opleveren? Wordt het voor jou langzamerhand tijd om zaken die op je werk of privé niet lekker lopen aan te pakken? Wil jij de tijd nemen om stil te staan bij hetgeen waarmee je bezig bent en nadenken of je hieraan nog langer je kostbare tijd wilt besteden? Neem gerust contact met mij op via LinkedIn of via de website van Vigilant . Ik maak graag tijd voor je vrij.

Visie op intervisie

Wed, 14 Aug 2019 14:45:04 GMT

Als zzp’er heb je uiteraard geen personeel. Maar hoe zit het met collega’s? Met wie heb je werkoverleg? Van wie krijg je feedback? Wie stimuleert en complimenteert jou? Allemaal zaken die vanzelfsprekend zijn als je in dienst bent bij een werkgever en deel uitmaakt van een team. Het zijn ook zaken die belangrijk zijn om je werk goed te kunnen uitvoeren en om je als professional te kunnen blijven ontwikkelen. We hebben allemaal op zijn tijd weleens behoefte aan iemand om mee te sparren, iemand met wie we onze onzekerheden willen en durven delen. Maar hoe doen zzp’ers dat dan?

Daarvoor heb je dus intervisie. Ook in organisaties kan intervisie een structureel onderdeel zijn van de werkzaamheden. Persoonlijk kwam ik jaren geleden voor het eerst in aanraking met intervisie. Als beginnend docent vond ik het destijds erg prettig om eens per twee maanden in kleine setting mijn ervaringen met leerlingen en lesgeven te kunnen delen met collega’s. Iedereen bracht vooraf een casus in over een situatie waar hij/zij in de praktijk tegenaan liep. En aan het begin van de bijeenkomst besloten we naar behoefte en in goed overleg welke casus we op dat moment uitgebreid zouden gaan bespreken.

Intervisie is dus een gestructureerd collegiaal overleg met gelijkwaardige professionals die werkzaam of in opleiding zijn in hetzelfde vakgebied. Het gaat hierbij niet om de inhoudelijke kant van een zaak; het gaat vooral om de manier waarop die is aangepakt. Onderwerp van gesprek zijn de verrichte werkzaamheden en de daaraan gerelateerde problemen. Beoogd doel is dat het de deskundigheid van betrokkenen vergroot en de kwaliteit van het werk verbetert. Anders dan bij supervisie is er geen hiërarchische situatie waarin iemand de leiding heeft. Intervisie verloopt volgens een bepaald protocol waarin vastgelegd is wat aan de orde komt en hoe de interactie plaatsvindt.

Zodra ik met Vigilant van start ging, sloot ik me bij verschillende intervisiegroepen aan. Het is belangrijk dat je een intervisiegroep vormt met mensen waar je je veilig bij voelt en jezelf kunt zijn. Voor mediation zit ik bij twee intervisiegroepen; de Bossche mediators en het Centrum Onderwijs Mediation. Voor de intervisiegroep loopbaancoaching werd ik door een collega benaderd en we hielden met de hele groep een oefensessie om te kijken of het klikte. Naast het feit dat het voor het behalen van mijn accreditaties verplicht is om aan intervisie te doen, vind ik het persoonlijk erg belangrijk en zinvol om met intervisie bezig te zijn.

Allereerst zorgt intervisie voor mijn persoonlijke deskundigheidsbevordering; hier hebben zowel cliënten als ikzelf profijt van. Tevens leer ik door reflectie om afstand te nemen van mijn positie en manier van werken. Verder word ik me dankzij intervisie meer bewust van mijn eigen invloed op situaties. Ten slotte geef én krijg ik op deze wijze collegiale ondersteuning en inspiratie. Het mooie van intervisie vind ik ook dat je niet door het aandragen van oplossingen, maar juist door het stellen van vragen en eigen analytisch en probleemoplossend vermogen, zicht krijgt op een ingebracht probleem en hoe hierin te handelen. Het is een werkvorm die gebruikmaakt van de deskundigheid van alle deelnemers. Daarom is diversiteit en verscheidenheid binnen een intervisiegroep een verrijking. Ik prijs mezelf gelukkig met drie waardevolle intervisiegroepen, waar ik op vertrouwelijke wijze mijn kennis en ervaring kan uitwisselen met professionals binnen het vakgebied mediation en loopbaancoaching. Wat is jouw ervaring met en visie op intervisie?

Vakantie; vieren of vermijden?

Wed, 07 Aug 2019 12:37:45 GMT

Vanuit de auto zie ik in de verte een verkeersregelaar staan. Wat nu weer, vraag ik me geïrriteerd af, ik heb haast. Maar daar heeft deze knul in zijn geel/oranje hesje natuurlijk geen enkele boodschap aan. En dan zie ik een stroom van kinderen met gekleurde petjes onder begeleiding van vrijwilligers met kartonnen borden de weg oversteken. Op slag verandert mijn stemming in nostalgie. Ach natuurlijk, dit is de week van Okie Dokie Dorp. Het lijkt eeuwen geleden dat onze eigen kinderen reikhalzend uitkeken naar dit vrolijke vakantiedorp van hout.

Betaalbaar of niet
Het initiatief voor dit dorp ontstond veertig jaar geleden, zodat ouders die het minder breed hadden hun kinderen toch op vakantie konden laten gaan naar Okie Dokie Dorp. Nu is het voor iedere beurs toegankelijk en razend populair. Kaarten zijn binnen een paar uur uitverkocht en 750 kinderen met driehonderd vrijwilligers ‘bewonen’ vijf dagen het Oosterpark. Echter, als bestuurslid van Caritas Wijchen weet ik dat er helaas nog steeds gezinnen zijn voor wie ook de prijs van een toegangskaart te hoog is. Gelukkig zijn zij (meestal) zichtbaar voor scholen en sociale wijkteams en zorgen instanties zoals Caritas e.a. ervoor dat juist deze kinderen een plek en een onvergetelijke vakantieweek hebben, zodat de nobele gedachte en mooie ideologie van weleer overeind blijven.

Persoonlijke groei
Vakantiereizen kwamen al bij de Romeinen voor en hadden vooral onder de elite een lange traditie. Vanaf ongeveer de zestiende eeuw, reisden ook leden van de Europese adel en gegoede burgerij. Een van de vormen van vakantie was de "Grand Tour" voor adellijke kinderen: zij werden door hun ouders op reis gestuurd, opdat ze cultureel en persoonlijk gevormd zouden worden. Als ik de beelden zie van feestende jongeren die later brak van de drank hun roes op een overbevolkt strand uitslapen dan lijkt het erop dat er een verschuiving heeft plaatsgevonden. Maar dat is natuurlijk een eenzijdig beeld. Ook nu reizen jongelui naar de verste uithoeken. Soms op kosten van hun ouders, maar veel vaker verdienen ze hun verblijf ter plekke. En zijn zo in de gelegenheid om andere culturen te ervaren, nieuwe mensen te ontmoeten en persoonlijk te groeien.

Positieve en negatieve ervaringen
Vakantie. Het woord alleen al roept allerlei herinneringen, gevoelens en verwachtingen op. Voor de meesten vooral positief, maar voor sommigen ook negatief. Er zijn mensen die graag op vakantie gaan en de kunst van het loslaten en genieten beheersen. Maar er zijn ook genoeg mensen die er niet aan moeten denken om wekenlang op elkaars lip te zitten, die van de voorbereidingen alleen al acuut in de stress schieten of mensen die als ze van huis zijn heimwee krijgen. Verder kan een vakantie als katalysator werken voor relaties en scheiden mensen vaker na een vakantie. Hardwerkende mensen die gedurende de rest van het jaar hun gezondheid verwaarlozen door onvoldoende slaap en ongezond eten, worden tijdens de vakantie ziek. Daarnaast komt vaak alle opgekropte stress van het afgelopen jaar er tijdens deze verplichte rustpauze uit. Vakantie kan echter ook een moment van overpeinzing, reflectie en bezinning zijn, ongeacht de levensfase waarin je zit.

Vigilant kan helpen
Ben jij tijdens of na de vakantie tot de conclusie gekomen dat je nu echt toe bent aan een nieuwe uitdaging in je werk? Of besef je dat het tijd wordt om sluimerende of zichtbare conflicten in je relatie, op je werk of met je familie op te lossen? Maak dan een afspraak met Vigilant en ga op ontdekkingsreis hoe je jouw problemen kunt aanpakken, zodat er weer ruimte vrijkomt voor persoonlijke groei.

Opgeven en aanmoedigen

Thu, 18 Jul 2019 12:32:26 GMT

Ook dit jaar loopt het wandellegioen van de Nijmeegse Vierdaagse door onze straat. Het is ieder jaar weer een sfeervol en sportief evenement dat mensen verbindt en verbroedert. Jong en oud, getraind en ongetraind, met of zonder bepakking, alleen of als groep, nationaal en internationaal, vrijwilligers en beroeps. Het is de diversiteit van mensen, die vier dagen achter elkaar 30, 40 of 50 kilometer lopen, die deze wandeltocht zo speciaal en bijzonder maakt.

Aanmoediging en support
1991 was een jubileumjaar (75 jaar de 4Daagse) en dat jaar liep ik vier keer veertig kilometer. Vrijdags, de dag van de intocht, wandelde ik trots over de Via Gladiola. In die tijd werkte ik nog als verpleegkundige op een kinderchirurgische afdeling van het Radboudziekenhuis en collega’s hadden een paar patiëntjes met bed en al naar buiten gereden om mij vanaf de St. Annastraat aan te moedigen. Tussen twee papegaaien hing een spandoek met de tekst: ‘Op kamer 16 is nog een bed voor je vrij’. Maar van uitrusten was geen sprake; tegen de tijd dat ik de Scheidingsweg was gepasseerd, kreeg ik vleugels en dankzij de aanmoedigingen tot aan de finish op de Wedren, ging alles een beetje in een roes aan me voorbij.

Falen en balen
Omdat ik veel sportte in die tijd, verscheen ik een jaar eerder ongetraind aan de start. Dat was zwaar onderschat. ’s Woensdags moest ik, tijdens de Wijchense dag, halverwege stoppen. Opgeven is niet mijn sterkste eigenschap, maar het ging echt niet meer. Blaren zijn nog te behandelen en pijn kun je verdragen en verbijten, maar als je knieën niet meer buigen dan wordt wandelen wel erg ingewikkeld. Zeg maar onmogelijk. Ik baalde en het voelde als falen. Maanden later begon ik fanatiek te trainen. En geloof mij; daar is niet veel aan☹

De aanhouder wint
Maar, de aanhouder wint en het jaar daarop liep ik stukken beter. Na binnenkomst liet ik steeds mijn kuiten masseren door een van de vele (700!) vrijwilligers van het Rode Kruis en dat hielp. Elk dorp en elke vierdaagse dag heeft zo zijn eigen charme en de aanmoedigingen vanaf de kant zijn massaal en hartverwarmend.
De tweede dag, de dag van de meeste uitvallers, verliep vlot. Trots wandelde ik door mijn eigen straat en dorp. Donderdags echter liep ik door de stromende regen in Groesbeek en terwijl ik de Zeven Heuvelen ‘beklom’, sopten mijn sokken in m’n schoenen. Hier hield ik helaas blaren aan over. Maar ach, nog één dag en ik kreeg dan toch maar mooi het Vierdaagsekruisje opgespeld.

You never walk alone
De vrijdag begon goed. De dag van Cuijk is keigezellig. Maar eenmaal op de dijk langs de Maas kreeg ik het zwaar. Ik liep, samen met zo’n 40.000 man, alleen en ik zag het niet meer zitten. Totdat twee Amerikaanse militairen mijn hand pakten en ik als vanzelf hun marcheertempo overnam. Een andere militair hield een enorme gettoblaster in balans op zijn brede nek en het nummer Gypsy Woman (She's homeless) van Crystal Waters schalde over het water. Via een pontonbrug bereikten we de overkant en ik kon weer verder��

Loopbaancoach Vigilant loopt met je mee
Zit jij er momenteel ook doorheen, omdat je midden in een uitzichtloos conflict zit? Of wil je opgeven, omdat je werk energie vreet en je het even niet meer ziet zitten? Laat mij je aanmoedigen. Klik op Vigilant en maak een afspraak voor een gratis intakegesprek. De kans is groot dat ik je als mediator of loopbaancoach kan ondersteunen. Soms is het gewoon fijn als iemand een stukje met je meeloopt.
Fijne zomerfeesten.

Worstelen en wonderen

Wed, 10 Jul 2019 18:46:13 GMT

Laatst zat ik onder een grote parasol op een zonnig terras. Ik raakte in gesprek met een vrouw die aan het tafeltje naast mij zat. Ze vroeg naar mijn beroep en we keuvelden wat. Opeens vertelde ze me op vertrouwelijke toon dat haar laatste contract niet was verlengd. Ze zat ‘in between jobs’, zoals dat zo mooi heet. Ze was wel aan het rondkijken en stuurde af en toe haar cv op, echter zonder resultaat. Zelf had ze de indruk dat het met haar leeftijd had te maken dat ze niet voor sollicitatiegesprekken werd uitgenodigd, maar gaandeweg het gesprek kreeg ik steeds sterker het vermoeden dat er meer speelde.

Worstelen
Haar verhaal was als een waterval van woorden. Ik luisterde en stelde af en toe een vraag, maar het bleef allemaal een beetje vaag. Ze zat niet echt lekker in haar vel, ze sliep slecht, wilde graag stoppen met roken (maar dat lukte niet) en ze dronk eigenlijk meer dan haar lief was. Ze worstelde met issues die ze zelf niet goed kon definiëren. En ik wist eerlijk gezegd ook niet goed meer wat ik uit belangstelling nog kon zeggen. Het gesprek afkappen na haar ontboezemingen, leek me echter nogal tactloos. Gelukkig is er dan altijd nog de wondervraag!

Wonderen
Ik vroeg haar: ‘Stel dat er vannacht een wonder gebeurt. Je gaat slapen en in je slaap gebeurt het wonder. Als bij toverslag zijn je problemen opgelost, maar daar weet je niets van want je slaapt. Je wordt ’s ochtends wakker en waaraan zou je dan merken dat het wonder is gebeurd, wat is er anders?’ Het antwoord floepte er gelijk uit. Zonder aarzelen noemde ze mij wat er zou zijn veranderd. Ze keek me verbaasd aan. Dankzij deze ene vraag kwam ze direct tot de essentie van wat haar dwarszat en waar ze al jaren last van had.

Overleven
Ze wist zich steeds staande te houden, terwijl verschillende gebeurtenissen in het verleden grote gevolgen hadden, en nog steeds hebben, voor haar en haar partner. Omdat ze zo krampachtig probeert steeds het hoofd boven water te houden, beseft ze niet dat ze constant bezig is om te overleven. Zoiets vreet energie, waardoor de lust om in beweging te komen, te veranderen en van het leven te genieten ontbreekt.

Grenzen bewaken
Ze vroeg mij of ik haar wilde helpen en of ze een afspraak kon maken, maar ik moest haar teleurstellen. Als coach moet je goed je eigen grenzen bewaken en zij heeft op dit moment naar mijn idee geen loopbaancoach nodig, maar een psycholoog. Een professional die haar kan helpen met zaken te verwerken, zodat ze hier anders mee leert omgaan. Pas dan zal ze in staat zijn om verder te gaan met haar leven en kan ze de volgende stap zetten op haar carrièreladder.

Vigilant
Ik vertelde haar dat ze tegen die tijd meer dan welkom is om te gaan ontdekken welke baan goed bij haar past. Ik gaf haar mijn visitekaartje en wenste haar het allerbeste. Ze gaf me een hand en bedankte me voor het aandachtig luisteren naar haar verhaal. Ben jij toe aan een volgende stap in jouw loopbaan? Kijk op Vigilant en maak een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek.

Beter een goede buur..............

Wed, 03 Jul 2019 14:29:48 GMT

Sinds 2019 ben ik één van de buurtbemiddelaars in de gemeente Wijchen. Het is mooi om mijn kennis en kunde omtrent conflicthantering niet alleen in te zetten voor mijn eigen bedrijf Vigilant, maar ook als vrijwilligster voor de inwoners van de gemeente Wijchen. Vanaf heden versterk ik het twaalfkoppig team Buurtbemiddeling bij Meervoormekaar . Het spreekwoord luidt niet voor niets; ‘Beter een goede buur dan een verre vriend’.

Buren in de buurt
Als klein meisje woonde ik in een flatgebouw in de stad en was ik aan alle kanten omringd door buren. Dat voelde helemaal niet benauwend, maar was juist een geruststellende gedachte. Er was namelijk altijd wel iemand in de buurt; om mee te spelen, om te bekvechten, om samen naar school te gaan en om kattenkwaad mee uit te halen. Natuurlijk was zo’n flatgebouw erg gehorig; luide muziek, een feestje, een ruzie, stromend water, een stofzuiger, getik van naaldhakken op plavuizen, geklop en geboor. Het waren vertrouwde geluiden waar ik mee opgroeide en waar ik me nooit aan stoorde.

Kleine ergernissen
Nu woon ik in een ruim huis met tuin in een dorp en erger ik me al als de buren op zaterdagmorgen vóór 10.00 uur het gras gaan maaien of als de hond bij ons achter iets te lang blaft, omdat ze weer naar binnen wil. En als de rook van een zomerse barbecue onze kant opwaait, ben ik de eerste die naar boven rent om de ramen van de slaapkamers te sluiten. Ik woon in een prima buurt, we hebben fijne buren en ik besef dat ik het daarmee heb getroffen, want dit geldt lang niet voor iedereen. Desondanks sta ik soms versteld van mijn eigen intolerantie wat geluidshinder e.d. betreft. Kun je nagaan als je dagelijks overlast hebt in je woonomgeving.

Bonje met de buren
Bij mij blijft het bij een kleine ergernis op zijn tijd en de buren zullen ook wel eens balen als bij ons een tuinfeest tot in de late uurtjes doorgaat. Maar we informeren elkaar vooraf en nemen tijdelijke overlast voor lief. Er zijn echter genoeg buren en buurten, waar de ergernissen en frustraties zo hoog oplopen dat er conflicten ontstaan waardoor het woongenot wordt verziekt. Als je er als buren samen niet meer uitkomt en de overlast de overhand heeft dan biedt buurtbemiddeling wellicht een uitkomst.

Buurtbemiddeling is gratis
Buurtbemiddelaars zijn enthousiaste, onafhankelijke, getrainde vrijwilligers die geen oordeel geven over jou, je buren of de situatie. We zijn opgeleid om te luisteren, samen te vatten en door te vragen naar feiten en gevoelens om zo boven tafel te krijgen wat voor beide buren belangrijk is. Buurtbemiddelaars zijn neutraal en begeleiden buren om zelf toe te werken naar oplossingen, afspraken en herstel van contact. Zo dragen we samen bij aan het woonplezier van mensen. Buurtbemiddeling is gratis. Meer informatie? Kijk op de website www.buurtbemiddelingwijchen.nl of kijk op internet naar buurtbemiddeling in je eigen gemeente. Ik wens iedereen een fijne zomer zonder veel storende overlast.

Werken en bouwen

Wed, 26 Jun 2019 12:07:47 GMT

Dat er meer piramides zijn dan de bouwwerken die in Egypte staan, ontdekte ik in de jaren tachtig tijdens de opleiding verpleegkunde; de piramide van Maslow. De bouw van een piramide kost jaren van noeste arbeid en is zonder teamwerk een onmogelijke opgave. Helaas is voor sommige mensen het werken in teamverband ook zware en noeste arbeid.

En dan heb ik het niet over fysiek zwaar werk, maar over het feit dat het soms erg moeilijk kan zijn om je staande te houden binnen een team. Voordat ik in mijn eigen onderneming ging werken, maakte ik in uiteenlopende organisaties deel uit van verschillende teams met een enorme diversiteit aan dynamiek. In de meeste teams voelde ik me veilig en kon ik mezelf ontplooien als mens en vakvrouw, maar dat was helaas niet overal zo.

Basisbehoeften en zekerheid
Er zijn mensen die hun werk zien als een manier van geld verdienen, zodat ze aan hun basisbehoeften kunnen voldoen. Het hebben van een baan geeft hen zekerheid en zorgt voor stabiliteit en een veilig gevoel. Ze werken om te leven, kunnen werk en privé prima scheiden, genieten van vrije tijd en hebben geen andere behoeften.

Sociale acceptatie
In een familiebedrijf werken, soms generaties lang, familieleden met elkaar en zij vormen vaak een hecht team. Er zijn ook werkplekken waar collega’s zo goed met elkaar kunnen opschieten dat ze ook buiten werktijd afspreken en elkaar regelmatig privé ontmoeten. In beide situaties is het sociaal contact groot. Door verwantschap en verbondenheid kunnen deze werknemers andere teamgenoten echter een buitengesloten gevoel geven. Bij hen kan het gevoel ontstaan dat ze niet bij de sociale groep horen en ze voelen zich dan niet geaccepteerd. Een goede werkrelatie ontstaat niet vanzelf, daar moet je aan werken.

Waardering en erkenning
De vierde laag in Maslows behoeftehiërarchie heeft betrekking op waardering, erkenning en (zelf)respect. Deze aspecten kunnen iemands competenties en aanzien in groepsverband vergroten. Als een werknemer zich veilig voelt op de werkvloer en de sociale contacten goed zijn dan is er ruimte voor wederzijds vertrouwen. En als collega’s en leidinggevenden iemand op de juiste waarde weten te schatten en dat ook laten blijken dan zal het gevoel voor eigenwaarde alleen maar toenemen. Dit heeft ook een positief effect op de productiviteit van het team.

Zelfverwerkelijking
Pas als aan alle onderliggende behoeften is voldaan, ontstaat er ruimte voor zelfverwerkelijking. Werknemers accepteren de werkelijkheid zoals die is, zijn spontaan en creatief, ze hebben geen vooroordelen en zijn in staat om individueel en samen problemen op te lossen. Dan is er sprake van een dreamteam en is teambuilding meer een onderhoudsdosis dan een noodzakelijke behoefte om als persoon en als team goed te kunnen functioneren.

Voel jij je niet prettig in je huidige team? Wil jij aan jezelf bouwen binnen je eigen werkkring? Wil je weer met plezier naar je werk gaan? Maak dan een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek, zodat we samen kunnen kijken of ik je hierbij kan helpen.

Netwerken is net werken

Wed, 19 Jun 2019 11:33:28 GMT

Nooit geweten dat netwerken zo leuk kan zijn; het is net werken. Gisteravond was de netwerkbijeenkomst van Vonk op een hele bijzondere locatie; in de groente- fruit pluktuin bij Sfeer van Willems. Onder het genot van een hapje en een drankje mooie gesprekken gevoerd over het ondernemerschap met Christel Pillich, Anita Rossen en Monique Langeslag. Manja en Wilma, bedankt voor de organisatie. Wilma ook bedankt voor jouw gastvrijheid in je prachtige pluktuin.

Connecties maken
Het is alweer een half jaar geleden dat ik voorzichtig mijn eerste schreden op LinkedIn zette en met de hulp van Lianne van Wanrooij een profiel aanmaakte. De eerste connecties die ik maakte waren familie, vrienden en kennissen. Daarna breidde ik mijn netwerk voorzichtig uit met collega’s, mede-cursisten of ik benaderde gemeenschappelijke connecties. Langzaamaan verdween mijn schroom en nodigde ik wildvreemde mensen uit om een connectie te maken, omdat we dezelfde interesses of business hebben. Dit deed ik vaak zonder begeleidend bericht. Wist ik veel!

Do’s-and-don’ts
Door veel te lezen en te kijken naar de posts van Linda Vaneker en vele anderen, leer ik de gedragsregels op dit enorme sociale netwerk. Al doende ontdek ik wat wel en niet hoort en bij mij past. Met de digitale Handleiding LinkedIn van Corine Keijzer ben ik erg blij en eindelijk is mij duidelijk hoe ik een linkje naar een website kan opnemen in mijn artikelen. Ook Dennis de Vogt legt steeds geduldig uit hoe ik bepaalde zaken het beste kan aanpakken, zoals het aanmaken van mijn bedrijfspagina, een contentkalender en de do’s-and-don’ts van storytelling.

Online en offline netwerken
Ondertussen ga ik ook offline netwerken. Ik ben inmiddels als loopbaancoach en mediator met www.vanlubeekvigilant.nl gestart en ik realiseer me dat het leggen en onderhouden van contacten erg belangrijk is in mijn werk en carrière. Zo bezocht ik onlangs een netwerkbijeenkomst van Open Coffee Wijchen bij Het Kook College Wijchen van Marcel Weber en daar attendeerde José Peters-Vissers mij bijvoorbeeld op de mogelijkheden om kantoorruimtes te huren bij Droom! Beuningen. Zelf gaf ik weer aan iemand informatie door over subsidies bij de Startversneller, waar Mirian van Leeuwen mij onlangs op wees, en zo ervaar ik het mooie en bijzondere van online en offline netwerken; het is geven en nemen.

Bedrijfspagina Vigilant
Netwerken is tweerichtingsverkeer. Mensen helpen elkaar vrijblijvend aan informatie en nieuwe contacten en geven elkaar tips. De basis van een goed netwerk is vertrouwen. Het doel is het delen van kennis, informatie en contacten. En gisteravond werd dit bij Vonk nog eens bevestigd. Peter van Halder liet ons als vinoloog proeven wat de typische kenmerken van verschillende druiven zijn en hij vertelde ondertussen enthousiast wat de lagering van wijn op houten vaten doet met een wijn, wat een Barrique is en nog veel meer. Na afloop was er gelegenheid om ervaringen uit te wisselen over het starten en runnen van een eigen bedrijf. Benieuwd naar mijn bedrijfspagina op LinkedIn? Klik op Vigilant en lees ook mijn andere artikelen over o.a. mediation en loopbaancoaching. Netwerk ze��

Mediaten is meer dan middelen

Wed, 12 Jun 2019 11:17:11 GMT

Mensen zijn sociale wezens en staan in relatie tot elkaar. Dat kan gaan om een werkrelatie, een familierelatie, een liefdesrelatie en soms lopen deze relaties door elkaar heen. Conflicten binnen relaties ontstaan vaak door tegenstrijdige standpunten en principes. Meestal lost men deze in goed overleg op.

Mediator als neutrale derde partij
Maar soms lukt dat niet en komen mensen er samen niet uit. Dit verstoort de relatie danig en dat kan zich op verschillende manieren uiten; zo kan er over iemands grenzen worden gegaan, iemand kan het gevoel hebben dat hij of zij niet serieus wordt genomen, dat hij/zij onrechtvaardig wordt behandeld of dat er sprake is van onacceptabele ongelijkheid binnen de relatie. Tijdens een conflictsituatie kan een mediator als neutrale derde partij uitkomst bieden.

Zelf heb ik nooit een mediator ingeschakeld. Maar in het verleden heb ik wel degelijk vervelende ervaringen met verschillende soorten conflicten gehad; een louche huurbaas die sjoemelde met de eindafrekening van de energierekening, een arbeidsconflict als werknemer én als werkgever. Gratis juridische hulp van een rechtswinkel en de tussenkomst van een kantonrechter hebben mijn geschillen beslecht. De laatste kwestie had ik achteraf veel liever via mediation opgelost, maar ik wist niet eens dat zoiets bestond. Gelukkig weten steeds meer mensen de weg naar een mediator te vinden.

Mediation is vaak sneller en ook goedkoper
Een groot voordeel van mediation is dat een zaak vaak sneller wordt opgelost dan wanneer deze voor de rechter komt. Daarom is het in veel gevallen goedkoper. Een mediator kan de kwestie veel breder bekijken dan een rechter en ook ingaan op niet-juridische kanten, zoals het verbeteren van de communicatie tussen partijen. De uitkomst van mediation is daardoor vaak veel bevredigender dan het oordeel van een rechter. Uit onderzoek blijkt dat in twee derde van de gevallen mediation binnen vijftien weken is afgerond. In ruim driekwart van de gevallen zijn beide partijen tevreden met de afloop. Het gaat bij mediation niet zozeer om wie er juridisch 'gelijk' heeft, maar om samen tot een oplossing te komen die voor iedereen aanvaardbaar en toekomstbestendig is.

Mediator via Vigilant
Het mediationproces start met het ondertekenen van een mediationovereenkomst. Daarin staan de spelregels van mediation en waarover het conflict gaat. De afspraken die partijen gezamenlijk maken om het geschil op te lossen, worden door de mediator op papier gezet; de zgn. vaststellingsovereenkomst. Lukt het helemaal niet om er via mediation uit te komen, dan kan de zaak altijd nog worden voorgelegd aan de rechter. Zolang er echter van beide kanten bereidheid bestaat om naar een oplossing te zoeken, heeft mediation kans van slagen. Zoek jij een mediator die in jouw conflict kan optreden als procesbegeleider? Maak dan een afspraak via het contactformulier of bel.

(niet) Kiezen is een keuze

Wed, 05 Jun 2019 10:26:57 GMT

Durven kiezen, is soms op je tanden bijten. Als je voor het ene kiest, zul je het andere moeten laten. Alhoewel, op het moment dat ik ervoor koos om een eigen bedrijf te starten, twijfelde ik geen moment of ik voor mediation zou gaan of toch liever loopbaancoach wilde worden; ik koos bewust voor allebei. En daar heb ik nog geen moment spijt van.

Tussenjaar
Toch moest ook ik leren loslaten; zestien jaar lang gaf ik vol overgave en met veel passie heel mijn ziel en zaligheid aan het onderwijs. Als ik eerlijk ben dan waren het overigens geen zestien, maar vijftien vreugdevolle jaren. Het zestiende jaar moest ik stevig in mijn schoenen staan en stond ik soms tandenknarsend voor de klas. Dat laatste jaar was voor mij eigenlijk een tussenjaar om te ervaren of ik wilde blijven lesgeven of dat ik voor het ondernemerschap durfde te kiezen.

Keuzestress
Jongeren kiezen steeds vaker voor een tussenjaar en gaan dan reizen of werken, vaak in het buitenland, om de beslissing uit te stellen wat ze na hun middelbare schooltijd gaan doen. Keuzestress is iets van de afgelopen decennia en klinkt als een luxe probleem, maar is dat zeker niet. Je kunt er veel last van hebben en daarom moet het absoluut serieus worden genomen. Als ik met jongeren in gesprek ga over hun studiekeuze of loopbaankeuze dan probeer ik hen te laten beseffen dat verkeerde keuzes niet bestaan. Ik gebruik daarbij tools, waarmee ze inzicht krijgen in hun kwaliteiten, valkuilen, van welke activiteiten ze energie krijgen en welke voorwaarden voor hen belangrijk zijn om goed te kunnen functioneren. Dit helpt jongeren vaak om bewust te kiezen voor een bepaalde opleiding, studie, baan of organisatie. Niet kiezen is overigens ook een keuze; je kiest ervoor om de bestaande situatie in stand te houden.

Kies voor jezelf
Iedere keuze brengt je iets. En als later blijkt dat de keuze niet (meer) past bij wie je bent en wat je wilt dan mag je gewoon opnieuw kiezen. Ik zeg niet dat je gelijk moet opgeven wat je doet en de brui geven aan datgene waarmee je bezig bent, maar blijf niet onnodig lang hangen in een baan of studie waar je doodongelukkig van wordt. Kies altijd voor jezelf en niet wat ouders, vrienden of collega’s kiezen of van je verwachten. Elke ervaring is een verrijking, ook minder prettige ervaringen doen je groeien. Al is het alleen maar omdat je nu weet wat je in ieder gevalt níet wilt.

Vigilant helpt keuzes maken
Mijn gemaakte keuzes zijn talrijk en van geen enkele heb ik spijt. Elke ervaring, kennismaking, cursus en studie heeft me gebracht waar ik nu ben. Alles samen heeft me gevormd tot wie ik nu ben; een betrokken mediator en loopbaancoach die je graag begeleid om jouw weg te kiezen in jouw tempo. Wil je meer weten? Maak dan een afspraak voor een gratis kennismakingsgesprek.